geos

Demas Range (Ανταρκτική): οροσειρά με ελληνικό όνομα

2012-02-17T15:30:00.000-08:00

Επαμεινώνδας Δημόπουλος-Δήμας (E.J. "Pete" Demas) και η πρώτη διέλευση του νοτίου πόλου

Στις αρχές του 20ού αιώνα, μέσα στον οργασμό της ανακάλυψης των τελευταίων εναπομεινάντων ανεξερεύνητων περιοχών της γης, ο Αμερικάνος Ναύαρχος Ρίτσαρντ Μπέρντ [εξερευνητής της ανταρκτικής, πιλότος του 1ου ΠΠ (info)], το 1933 ζήτησε τον νεαρό φοιτητή Επαμεινώνδα Τζέιμς Δήμα από το MIT, να τον ακολουθήσει στην δεύτερη αποστολή του στην Ανταρκτική, δίνοντας τηνυπόσχεση στο πρόεδρο του πανεπιστημίου, ότιθα τον υποχρέωνε να πάρει μαζί και τα βιβλία του!

Ο Δήμας ήταν μηχανικός αεροσκαφών στο πνεύμα του Λίντμπεργκ, γεννημένοςστην στην Ελλάδα (Κόρινθο), έφυγε με τους γονείς του στην Αμερική σε πολύ μικρή ηλικία.

Το περιοδικό Tech του ΜΙΤ έγραψε για τον νεαρό φοιτητή με τα σκούρα μαλλιά και το διεισδυτικό βλέμμα σεένα πρωτοσέλιδο άρθρο στις 28 Νοεμβρίου 1932 ότι σπούδαζε αεροναυπηγική καιείχε ήδη μεγάλη εμπειρία έχοντας δουλέψει στο Χουβερ (Hoover Field), πρώτο αεροδρόμιο της Ουάσινγκτον

Ο Δήμας, πολυμήχανος και επίμονος άνθρωπος, είναι 28 χρονών όταν προστίθεται στη αποστολή του Μπέρντ, μαζί με τους άλλους πενήντα πέντε άνδρες και ζει στηνπολικό σταθμό Little America (video) στην Ανταρκτική όπου τα ακραία φαινόμενα που καταπόνησαν ιδιαίτερα την αποστολή. Ο Δήμαςεμφανίζεται στο ημερολόγιο του Μπερντ με καμένα τα χέρια από τον πάγο του μετάλλου των μηχανών. Ηαποφασιστικότητα του ήταν ενίοτε απερίσκεπτη: διακινδύνευσε τη ζωή τουγια να σώσει έναν ελκυστήρα που ταλαντεύονταν στην άκρη μιας βαθιάς ρωγμής ενός παγετώνα. Εργάστηκε για μήνες στην αναμόρφωση του εξοπλισμού μαζί με άλλα τρίαάτομα σε ένα παγωμένο ετοιμόρροπο μικρόγκαράζ του σταθμού, γράφει ο Byrd στοημερολόγιο της αποστολής.

Ο Δήμας όμως είχε και μιαιδιαίτερη σχέση με τον Μπερντ, σώζοντάς του τη ζωή σε μια μεγάλη νύχτα τουχειμώνα του 1934. Ο Μπέρντ ευρισκόμενος στη Βάση Advance στα ενδότερα της Ανταρκτικής (πάνω από 100 μίλια από την βάση Little America), για τη διεξαγωγή μετεωρολογικών παρατηρήσεων, έπαθε δηλητηρίαση από τις αναθυμιάσεις της θέρμανσής. Η κατάστασή του επιδεινώνονταν αργά από το Μάιομέχρι τα τέλη Ιουλίου, ώσπου αυτό άρχισε να γίνεται αισθητά φανερό στην επικοινωνία με τα μέλη της αποστολής τόσο που οι άνδρες του οργάνωσαν αποστολή στη παγωμένη έρημο γιανα τον σώσουν. Τρεις προσπάθειες απέβησαν άκαρπες, εξ αιτίας των βλαβώνστους κινητήρες που σταματούσαν από τους πολικούς τυφώνες και τις καταιγίδες, μέχριπου ο Δήμας με δύο άλλους άνδρες νακαταφέρει ηρωικά να φτάσει στον Μπερντ που μπορούσε μετά βίας πλέον νασταθεί.

Η αποστολή επέστρεψε στην Αμερική στις αρχές του 1935, όταν ο Μπερντ έγινε καλά Ο Δήμας δεν επέστρεψε ποτέ σταμαθήματά του στο MIT.Δούλευε για την εταιρεία αεροσκαφών Douglas AircraftCompany στη Σάντα Μόνικα, στηνΚαλιφόρνια. Το ΜΙΤ έγραψε το όνομά του στο μητρώο τελειοφοίτων του 1940. Το 1945 κατοχύρωσεδίπλωμα ευρεσιτεχνίας γιαπλάστιγγες βαρέων οχημάτων. Πέθανε στις 17 Νοεμβρίου, 1979 στο Los AngelesCounty.

Ο ναύαρχος Μπέρντ εκτός των ποικίλων αποτελεσμάτων της εξερεύνησης [πρώτη αεροπορική διέλευση από τον νότιο πόλο συν τοις άλλοις (video)(video)] στις διάρκεια των πέντε αποστολών, άφησε στηνανταρκτική δύο ονόματα σαν παρακαταθήκη των αποστολών του στην Ανταρκτική, βαφτίζονταςαντίστοιχα γεωγραφικά τοπωνύμια, ένα με το όνομά της γυναίκας του (Marie ByrdLand) και ένα δεύτερο …με αυτό τουΔήμα (Demas Range: οροσειράΔήμα (info) στην περιοχή Marie Byrd Land)!

περιοχή Marie Byrd Land

O Δήμας υπήρξε μιας από τις μοναδικές "ελληνικές" συμμετοχές στην εξερεύνηση των αρκτικών περιοχών. Προτού πεθάνει, προσέφερε το προσωπικό του αρχείο στην Ελλάδα. Με πλούσιο πρωτότυπο υλικό (έντυπο και κινηματογραφικό) από τις αποστολές του στην Ανταρκτική.

Η παρακαταθήκη τουείναι σήμερα μερικά σκορπισμένα παλιόκουτα που σέρνονται σταπατώματα του Ναυτικού Μουσείου στον Πειραιά, λοιδορώντας την μνήμη και τηνκληρονομιά του, την αγάπη για την πατρίδα του αλλά αγνοώντας και την συμβολή τουστην ιστορία της επιστήμης της γεωγραφίας.

συναφείς αναρτήσεις στο blog
http://geo-s.blogspot.com/2009/03/blog-post_27.html
http://geo-s.blogspot.com/2009/01/blog-post_22.html

η μυρωδιά του διαστήματος (Space Smell)

2012-02-12T06:10:00.000-08:00

Αυτό που δεν θα μπορέσει ποτέ ένας κοινός άνθρωπος.

Σε μια από τις διαστημικές αποστολές αστροναύτης που μόλις προσκολλήθηκε με το διαστημικό λεωφορείο πηγαίνοντας να περάσει από το σημείο σύνδεσης (κυλινδρικός άνοιγμα) στον διαστημικόσταθμό, άκουσε τη συνάδελφό που τον περίμενε στην πλευρά του σταθμού, του να του επισείει την προσοχή στην ιδιαιτερότητατης στιγμής. Του είπε να προσέξει διότι σ' αυτό το σημείο μπορεί να μυρίσει το διάστημα (η μόνωση τωντοιχωμάτων του διαδρόμου είναι λεπτή)!

Μυρίζει όντως το διάστημα κάτι;

Το σύμπαν λοιπόν μυρίζει σαν τη μυρωδιά του ζεστού μετάλλουστο ράλι Ακρόπολις, αναθυμιάσεις πετρελαίου και μπάρμπεκιου μαζί. Ο λόγος: οθάνατος των αστεριών. Τα παράγωγα αυτής της συνεχούς και ατέλειωτηςκαύσης είναι δύσοσμες ενώσεις (πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες). Αυτές οι ενώσεις φαίνεται νααποτελούν το «κενό σύμπαν» λέει ο Louis Allamandola, (ιδρυτής και διευθυντήςτου Astrophysics and Astrochemistry Εργαστηρίου στη NASA Ames Research Center). Οι ίδιες ενώσεις είναι που επιπλέουν γύρω από το κάθε τι που υπάρχει στο κενό, μετεωρίτες κομήτες,διαστημική σκόνη. Αυτοί οι ίδιοι υδρογονάνθρακες είναι η βάση για τιςπρώτες μορφές ζωής στη Γη. Πολυκυκλικοί αρωματικοίυδρογονάνθρακες βρίσκονται στο πετρέλαιο και στα τρόφιμά μας.

Η ιδέα μιας παρθένου, αρχέγονης μυρωδιάς του διαστήματοςδεν ισχύει. Όταν οι αστροναύτες βγαίνουν έξω από τον σταθμό, διαστημικά σωματίδια προσκολλώνται στο εξωτερικό μέροςτης στολής τους με αποτέλεσμα αυτοι, συχνά να αναφέρουν ότι μυρίζουν"καμένη μπριζόλα», μετά από τις εξόδους.

Η μυρωδιά του διαστήματος είναι ένα πραγματικό γεγονός, ώστε η NASA πριν λίγο καιρό, να έρθει σεεπαφή με τον κατασκευαστή αρωμάτων Steven Pearce για να αναπλάσει τη μυρωδιά τουδιαστήματος για τις ασκήσεις προσομοίωσης των αστροναυτών στη γη. Ο τελευταίος δήλωσε επίσης ότικατασκεύασε την μυρωδιά του φεγγαριού, όπου οι αστροναύτες μετέφεραν ότι μύριζε σαν μπαρούτι!

Ο Allamandola λέει ότι το ηλιακό μας σύστημα έχει ιδιαίτερα διαπεραστικά έντονη, μυρωδια διότι είναι πλούσιο σε άνθρακα και χαμηλή περιεκτικότητα σεοξυγόνο, όπως ακριβώς αν αναπνέαμε βαθιά τον μαύρο καπνό της εξάτμισης ενόςαυτοκινήτου.

Τα πλούσια σε οξυγόνο ωστόσο, αστέρια, έχουν άρωμα πουθυμίζει τη μυρωδιά θράκας με κάρβουνα. Εκτός του γαλαξία μας, οι μυρωδιές μπορεί ναγίνουν πραγματικά ενδιαφέρουσες. Στο σκοτάδι του σύμπαντος, τα μοριακά νέφηείναι γεμάτα μικροσκοπικά σωματίδια σκόνης και φιλοξενούν μια δέσμη οσμών, από τα κύματα γλυκιάς ζάχαρηςως τη μυρωδιά σάπιου αυγού του θείου.

Τι μύρισε τελικά ο αστροναύτης;
Ο αστροναύτης της αρχής της ιστορίας μας, ακούγοντας την προτροπή της συναδέλφου του, βράδυνε, ενέτεινε την προσοχή του και μετά από μια βαθιά ανάσα είπε: μυρίζει «καμένο μπισκότο».

πηγή http://www.popsci.com/

έφτασε...

2012-02-12T02:34:00.001-08:00

...η αρχή της τελικής κατάρρευσης;

μια κατάρρευση που δεν θα κλείσει αλίμονο, τα ΑΤΜ

αλλά θα καταποντίσει την αξιοπρέπεια των Ελλήνων

...
ούτε από τους εντός

ούτε από τους εκτός πια

φαίνεται κάποια φωνή, μπορεί να μας κινητοποιήσει

σε λίγο θα παραστούμε στο θεατρικό με συνέχειες, της αποσύνθεση μας

αφού αποδομήθηκε συστηματικά κάθε αξία

αφού κατεδαφίστηκαν με προσοχή όλα τα οχυρά
δια της αθρόας εισροής εύκολων πόρων

τώρα τα τείχη της πόλης είναι ικανά μόνο να μας κάνουν να αναμένουμε πενόμενοι

...

εκτός και αν, εκτός,

κάτι άλλο συμβεί πιο μεγάλο, πιο γενικό

και ανακόψει τον επι μέρους επερχομενο ελληνικό όλεθρο
δια της λήθης και αυτό
...
και αν έτσι συμβεί
τότε θα θυμηθούμε, ότι η παιδεία των Ελλήνων
είναι το μόνο ισχυρό κονίαμα
που οικοδόμησε ψηλά κάστρα;

(video)

Yanni - Πετρολούκας Χαλκιάς

2012-02-09T03:48:00.000-08:00

Γιάννης (Yanni) Prelude & Nostalgia

δεν μπόρεσα να τον αντέξω ποτέ, είναι τόσο λάϊτ...

και όμως και όμως

είναι πολύ όμορφο και τόσο βαθιά ελληνικό

που κοντεύει να εκραγεί η οθόνη

ακούστε το (ειδικά τα παραδοσιακά μέρη)

(video)

Ο ΓιάννηςΧρυσομάλλης (Yanni) συνθέτης, αυτοδίδακτος πιανίστας (γεννήθηκε στις 14Νοεμβρίου 1954 στη Καλαμάτα). Στα 14 του υπήρξε μέλος της ελληνικής εθνικήςομάδας κολύμβησης εφήβων, κατέρριψε το πανελλήνιο ρεκόρ κολύμβησης, στα 50μέτρα ελεύθερο. Το 1972 πήγε στην Νέα Υόρκη γιανα σπουδάσει Ψυχολογίας (Παν/μο Μινεσότα)παίζοντας παράλληλα πιάνο για το συγκρότημαChameleon. Ή συνέχεια ήταν ενδιαφέρουσα στην πλευρά της μουσικής βιομηχανίας. Πούλησε πάνω από 20 εκατομμύρια αντίτυπα και έχει πάρει πάνω από 35 πλατινένιουςκαι χρυσούς δίσκους. (...απο τα καλά δειγματα video)

η μουσική όμως έχει κι' άλλους...

άμεσα αυθεντικούς

ένας από τους τελευταίους, ο Πετρολούκας Χαλκιάς

που αυτοσχεδιάζει μέσα από την καρδιά ολόκληρης της ελληνικής παράδοσης

λες κι' ήταν παρών εκεί για χιλιετίες

(video1) (video2)

Ο Πέτρος Πετρολούκας) Χαλκιάς είναι κλαρινετιστας, από γνωστή οικογένεια (Χαλκιάδες) μουσικών παραδοσιακης μουσικής. Γεννήθηκε στο Δελβινάκι (Ήπειρος) το 1934. Επαιξε κλαρίνο από μικρός. Το 1960 φεύγει στην Αμερική όπου συν τοις άλλοις έρχεται σε επαφή με την τζαζ. Σήμερα ζει στην Ελλάδα.

το παλαιότερο Αντίγραφο της Τζοκόντα (Early Mona Lisa copy)

2012-02-05T03:47:00.000-08:00

"νέο" αντίγραφο της Τζοκόντα αλλά όχι ένα ακόμα

Οι επιστήμονες έχουν βρει τοπαλαιότερο αντίγραφο της Τζοκόντα. Φαινεται ότι έγινε από κάποιομαθητευόμενο στο εργαστήρι του Ντα Βίντσι, ταυτόχρονα ή λίγομετά την αρχική ζωγραφιά. Ο πίνακας αυτός έφτασε στην Ισπανία το 1666, για τησυλλογή του Real Alcazar. Μέχρι τώρα θεωρήθηκε ότιείναι ένα από τα πολλά αντίγραφα του κλασικού έργου. Κανείςδεν ήξερε ποιος το έκανε. Οι ειδικοί έλεγαν ότι έγινε κατά το πρώτο τρίμηνο του 16ου αιώνα.

Η έκπληξη ήρθε πέρυσι, όταν, κατά τη διαδικασία αποκατάστασης, οι ερευνητές του Μουσείου του Prado διαπίστωσαν ότι αυτό δεν ήταν ένατυχαίο αντίγραφο, αλλά το πρώτο γνωστό αντίγραφο, εξαιρετικής σημασίας.

Οι συντηρητές εργαζόμενοι στο αντίγραφο ανακάλυψαν ότι κάτωαπό τα σκοτεινά στρώματα του φόντου της Μόνα Λίζα κρύβονταν ένα τοπίο σχεδόνπανομοιότυπο με το υπόβαθρο του πίνακα του Λεονάρδο. Οι υπέρυθρες λήψειςαύξησαν ακόμη περισσότερο την έκπληξητο τοπίο του υποβάθρου ήταν πράγματι σχεδόν ίδιο πράγμα που σήμαινε ότιδουλεύτηκε μαζί με τον Λεονάρδο.

Η διαδικασία αποκατάστασης διήρκησε αρκετούςμήνες, καθώς οι ειδικοί έπρεπε να αφαιρέσουν το παχύστρώμα βερνικιού που σκιάζε τον πίνακα. Το αποτέλεσμα είναιεντυπωσιακό γεγονός που πιθανά δρομολογεί ανάλογες εργασίες αποκατάστασης καιστη μεγάλη αδερφή του Λούβρου, την οποία γνωρίζουμε όχι στην αρχική της εκδοχή αφού εργασίες αποκατάστασης σ' αυτό τον βαθμό δεν έχουν γίνει και η ανάλογες στο αντιγράφω του Prado έδωσαν ένα σχεδόν "νέο πινακα".

Μιλώντας σεσυνέδριο στο National Gallery (Λονδίνο), η ερευνήτρια του Prado, Ana González Mozo είπε ότιη ανάλυσή απέδειξε ότι το αντίγραφο έγινε στο εργαστήριοτου Λεονάρντο από έναν από τους μαθητές του. Οι ειδικοίπιστεύουν ότι έγινε από τον Ανδρέα Salai, ή τον FrancescoMelzi.

Ο αρχικός πίνακας είναι ζωγραφισμένος σε ξύλο 77Χ53 εκατοστά. Το αντίγραφο είναιζωγραφισμένο επίσης σε ξύλο 76Χ57εκατοστών. Σύμφωνα με το Prado, αρκετές ακτινολογικές καιφωτογραφικές μελέτες έχουνκάνει και άλλες νέες διαπιστώσεις που μπορούν να αλλάξουν την ανάλυση για τονπίνακα και πως αυτός ζωγραφίστηκε. Η εργασία αποκατάστασης αναμένεται να ολοκληρωθεί τονεπόμενο Μάρτιο και θα μεταφερθεί στο Λούβρο για να εκτεθεί για ένα διάστημαμαζί με το αρχικό έργο του Ντα Βίτσι.

συναφείς δημοσιεύσεις: http://geo-s.blogspot.com/2009/03/1.html

o Joshua Bell στο Μετρό

2012-01-27T01:44:00.000-08:00

ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω

Ένας βιολιστής έπαιξε έξι κομμάτια του Μπαχ για περίπου 45λεπτά.

Στο διάστημα αυτό, περισσότερα απο 2χιλιάδες άτομα

πέρασαν από το σταθμό, οι περισσότεροι καθ' οδόν για τηδουλειά τους.

Μετά από 3 λεπτά ένας μεσήλικας πρόσεξε ότι κάποιος έπαιζεμουσική.

Βράδυνε το βήμα του, σταμάτησε για λίγα δευτερόλεπτα

και μετά προχώρησε βιαστικός για τον προορισμό του.

4 λεπτά αργότερα ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του δολάριο:

μια γυναίκα έριξε τα χρήματα στο κουτί του και χωρίς νασταματήσει

συνέχισε το δρόμο της.

6 λεπτά: ένας νεαρός έγειρε στον τοίχο για να τον ακούσει,

μετά κοίταξε το ρολόι του και συνέχισε να περπατά.

10 λεπτά: ένα αγοράκι 3 ετών σταμάτησε, αλλά η μητέρα του τοέσυρε βιαστικά

να συνεχίσει, καθώς το παιδί σταμάτησε για να δει τονβιολιστή.

Τελικά η μητέρα έσπρωξε δυνατά το παιδί και το παιδίξανάρχισε να περπατά γυρνώντας ολοένα το κεφάλι προς τα πίσω.

Την ίδια αντίδραση είχαν και πολλά άλλα παιδιά.

Όλοι, χωρίς εξαίρεση, οι γονείς τα πίεζαν να προχωρήσουν.

45 λεπτά: ο μουσικός συνέχισε να παίζει.

Μόνον 6 άνθρωποι είχαν για λίγο σταματήσει.

Περίπου 20 άτομα του άφησαν χρήματα χωρίς να διακόψουν τορυθμό τους.

Συγκέντρωσε συνολικά 32 δολάρια.

Τελείωσε το παίξιμο και μια σιγή απλώθηκε παντού.

Κανείς δεν έδωσε περεταίρω σημασία
Κανείς δε χειροκρότησε ούτε υπήρξε κάποιο ίχνοςαναγνώρισης.

Σχεδόν κανείς δεν αναγνώρισε, ότι ο βιολιστής ήταν ο Τζόσουα Μπελλ (ιστοσελίδα του), ένας βραβευμένος με Grammy, καλύτερους μουσικούς του κόσμου (video). Έπαιξε από τα πιο δύσκολα κομμάτιαπου έχουν ποτέ γραφτεί, με ένα βιολί αξίας 3.5 εκατομμυρίων δολαρίων.

Ήταν ένα πείραμα που οργάνωσε ο αρθρογράφος τη Ουάσιγκτον Πόστ, Gene Weingarten.

Φόρεσε στον Bell ένα καπέλο του μπέιζμπολ και τον έβαλενα παίξει ινκόγκνιτο στο σταθμό L'Enfant Plaza στομετρό της Ουάσιγκτον, στις 12 Ιανουαρίου 2007 (video ).

Το εγχειρημα γράφτηκε σε κρυφή κάμερα. Από τους 1.097 ανθρώπουςπου πέρασαν, μόνο επτά σταμάτησαννα τον ακούσουν, ένας τον αναγνώρισε. Για σχεδόν 45 λεπτά μουσικήςσυνέλεξε 32,17 δολάρια από 27 περαστικούς (με εξαίρεση τα20 $ από τον περαστικό που τον αναγνώρισε).

Το προηγουμενο βραδυ, κέρδισε «λιγα» περισσότερα παίζοντας τοίδιο ακριβώς ρεπερτόριο σε μια συναυλία με εισιτήριο 100 δολαρίων.
...αν δεν έχουμε ένα λεπτό για να σταματήσουμε και ν' ακούσουμε έναν από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου να παίζει ένα από τα ωραιότερα κομμάτια που γράφτηκαν ποτέ, με ένα από τα καλύτερα μουσικά όργανα... πόσα άλλα πράγματα χάνουμε άραγε;

Ο δημοσιογράφος της Ποστ, Weingarten κέρδισε το 2008 βραβείοPulitzer για το άρθρο που έγραψε για την συγκεκριμένη περίπτωση, που ονομάστηκε "Το πείραμα της Ουάσιγκτον Ποστ" (The Washington Post experiment).

πηγή: «Pearls Before Breakfast», Gene Weingarten, Washington Post Sunday, April 8, 2007
http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2007/04/04/AR2007040401721.html

HAARP & Chemtrails

2012-01-12T02:29:00.001-08:00

ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΠΕΔΙΟ ΜΑΧΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ

HAΑRP και Χημικές Ουρές (chemitrails)

Οι απαντήσεις δινονται στο pentapostagma.gr σε εκτενη συνέντευξη του χημικού, τ.προεδρο του ΕΚΟΦ, Ν.Κατσαρου. http://www.pentapostagma.gr/2012/01/blog-post_5090.html#ixzz1jEj0WrIB

Πως μπορούμε να ξεχωρίσουμε μια φυσιολογική «ουρά» από μία χημική «ουρά»;
Mπορούμε να ξεχωρίσουμε μια «φυσιολογική ουρά»(καυσαέρια), από μια «χημική ουρά» από το γεγονός ότι οι πρώτες εξαφανίζονται μέσα σε μερικά λεπτά, ενώ οι «χημικές ουρές» παραμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Επιπλέον, οι «χημικές ουρές» πολλές φορές σχηματίζονται από αεροπλάνα χωρίς διακριτικά και ακολουθούν μη συνήθεις διαδρομές και απλώνονται στον ουρανό. Επίσης, κάποιες φορές εκτός από τα παράξενα σχέδια που σχηματίζουν παίρνουν και διάφορους χρωματισμούς

Γνωρίζεται τη χημική σύσταση αυτών «των ουρών»; Υπάρχουν κίνδυνοι από τους αεροψεκασμούς για την υγεία μας;
Από αναλύσεις που έχουν γίνει κυρίως στις ΗΠΑ, Γερμανία και αλλού, έχει διαπιστωθεί ότι περιέχουν σωματίδια αλουμινίου και βαρίου... Αλλά και από τηδιεθνηβιβλιογραφία προκύπτει ότι τα σωματίδια αλουμινίου και βαρίου ανακλούν το ηλιακό φως, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζεται με αυτόν τον τρόπο το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Έτσι, εμφανίζεται ότι τα πειράματα αυτά γίνονται... για να αντιμετωπίσουν την υπερθέρμανση του πλανήτη... Είναι πολύ πιθανό, οι ΗΠΑ να διεξάγουν αυτά τα πειράματα, επειδή δεν έχουν υπογράψει το πρωτόκολλο του Κιότο και προσπαθούν να βρουν εναλλακτικούς τρόπου αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής. Επιπλέον, έχουν εγγράψει στον προϋπολογισμό τους για το περιβάλλον και την κλιματική αλλαγή, περισσότερο από 22 δις δολάρια, που σε αυτά περιλαμβάνονται και οι δαπάνες για τις «χημικές ουρές» chemtrails. Αμερικανοί επιστήμονες, με επικεφαλή τον E. Teller, τον πατέρα της υδρογονοβόμβας, είχαν προτείνει αυτού του είδους τα πειράματα. Μάλιστα ο Teller και οι συνεργάτες του είχαν υπολογίσει ότι αν μειωθεί η εισερχόμενη ηλιακή ακτινοβολία κατά 1%, τότε για τα επόμενα 50 χρόνια δεν θα υπάρχει αύξηση της μέσης θερμοκρασίας της γης. Από χημικές αναλύσεις που έχουν γίνει διαπιστώθηκε και η ύπαρξη ενός πλαστικού, το οποίο υπό μορφή δικτύου διατηρεί τα σωματίδια αλουμινίου και βαρίου στην ατμόσφαιρα για μεγάλο σχετικά διάστημα. Διότι, είναι γεγονός ότι το αλουμίνιο και το βάριο είναι νευροτοξικά και όταν πέσουν στη γη θα μολύνουν τον υδροφόρο ορίζοντα, την τροφική αλυσίδα και συνεπώς την υγεία μας. Το αλουμίνιο και το βάριο εκτός από το νευρικό σύστημα, επηρεάζουν το μεταβολισμό των οστών, το αμυντικό σύστημα του οργανισμού και είναι ……………καρκινογενέσεων. Ιδιαίτερα το αλουμίνιο έχει θεωρηθεί ύποπτο για τη νόσο του Αλτσχάιμερ

Γιατί γίνονται κατά την άποψή σας οι αεροψεκασμοί και για ποιο λόγο υπάρχει αυτή η μυστικότητα;
Κατά την άποψή μου, οι αεροψεκασμοί αυτοί γίνονται για να ελεγθεί η ηλιακή ακτινοβολία, δηλαδή όχι μόνο η υπερθέρμανση του πλανήτη, αλλά και ο έλεγχος του κλίματος γενικότερα. Αφού ελέγχουμε την ηλιακή ακτινοβολία, ελέγχουμε και τον καιρό. Υπάρχουν έγγραφα του πενταγώνου και του υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ, όπου αναφέρουν ότι μέχρι το 2025 πρέπει να επιτευχθεί ο έλεγχος του κλίματος. Τα πειράματα αυτά γίνονται σε πρώτη φάση για να αντιμετωπίσουν το φαινόμενο του θερμοκηπίου και σε δεύτερη φάση τον έλεγχο του καιρού. Είμαι βέβαιος ότι τα επόμενα όπλα μαζικής καταστροφής θα είναι αυτά που θα ελέγχουν τον καιρό. Έτσι, τα νέα όπλα μαζικής καταστροφής θα προκαλούν μεγάλες περιόδους ξηρασίας ή κατακλυσμιαίες βροχές, καταιγίδες, κεραυνούς, ανεμοστρόβιλους κλπ εναντίον του εχθρού. Αυτή η μυστικότητα που υπάρχει είναι για 2 λόγους:1. σύμφωνα με το άρθρο 6 του ΟΗΕ απαγορεύονται να γίνονται πειράματα δια την μεταβολή του κλίματος και 2. διότι όλα τα πειράματα για όπλα μαζικής καταστροφής (πυρηνικά, χημικά, βιολογικά) έγιναν μυστικά προς όφελος του δημιουργού τους.

Σε τι ύψος γίνονται ο αεροψεκασμοί; Αν γίνονται σε μεγάλο ύψος , τότε πως υπολογίζουν την περιοχή που θέλουν να ραντίσουν, αφού σε μεγάλα ύψη το ρεύμα του ανέμου είναι πολύ ισχυρό;
Οι χημικοί αεροψεκασμοί γίνονται περίπου στο ύψος των 30000ποδιών. Στο ύψος δηλαδή των αεροπλάνων των αερογραμμών και αυτό γιατί δεν σκοπεύουν να ραντίσουν μια ορισμένη περιοχή, αλλά να περιορίσουν την εισερχόμενη ηλιακή ακτινοβολία σε μια περιοχή. Για αυτό και λόγω των ρευμάτων που επικρατούν είναι δύσκολο να ανιχνευτεί η παρουσία σωματιδίων αλουμινίου και βαρίου στο έδαφος, λόγω του μεγάλου διασκορπισμού τους όταν φθάσουν στο έδαφος.

Θα σας ήταν εύκολο να μας πείτε λίγα λόγια για το HAARP και αν αυτό το πρόγραμμα μπορεί να έχει κάποια σχέση με τους αεροψεκασμούς;
Στην πόλη Wakon της πολιτείας της Αλάσκα, ΗΠΑ το ναυτικό , ο στρατός και το πανεπιστήμιο της Αλάσκα διεξάγουν το πρόγραμμα υψηλής συχνότητας ραδιοκυμάτων (HAARP, High Frequency Active Auroral Research Project). Επίσημα, στην ιστοσελίδα του πενταγώνου αναφέρεται ότι το πρόγραμμα αυτό αποβλέπει στη μελέτη της ιονόσφαιρας και τη βελτίωση των τηλεπικοινωνιών σε μεγάλα βάθη θαλάσσης ή και εντοπισμό σπηλαίων (τρομοκρατών) σε βουνά. Συγχρόνως όμως, η μελέτη της ιονόσφαιρας αποβλέπει σε συνδυασμό με τα chemtrails στον έλεγχο του κλίματος. Στο Wakon της Αλάσκα στο πρόγραμμα HAARP υπάρχουν 140 κεραίες, ύψους περίπου 80 μέτρων , που εκπέμπουν συχνότητες που φθάνουν στην ιονόσφαιρα. Έτσι, δημιουργούνται κύματα που υψηλής συχνότητας που μπορούν να προκαλέσουν βραχυκύκλωμα σε οτιδήποτε κινείται ηλεκτρικά, αεροπλάνα, τραίνα, πλοία, σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής κλπ Στο HAARP, λοιπόν σχεδιάζονται τα επόμενα όπλα μαζικής καταστροφής, τα ηλεκτρονικά, τα οποία θα μπορούν να προκαλέσουν βραχυκύκλωμα σε όλα τα ηλεκτρονικά συστήματα του εχθρού, αλλά και σε συνδυασμό με τα chemtrails να συμβάλλουν στη μεταβολή των καιρικών συνθηκών.

Σωτήρης Σόρογκας (Sotiris Sorogas)

2011-12-18T03:38:00.000-08:00

Σέβομαι...

Την πίστη των άλλων. Η απο-ιέρωση των πάντων, πιστεύω ότι συνέτεινε στην απουσία σεβασμού στις σχέσεις των ανθρώπων, όπως προς τον δάσκαλο, τον ηλικιωμένο, τον ιερέα, τα σύμβολα της πατρίδας, προς το ψωμί που κάποτε, αν έπεφτε κάτω, το φιλούσαμε σηκώνοντάς το.

Σωτήρης Σόρογκας

Η έκπτωσητων αξιών ήταν το πρώτο βήμα που αποδομήθηκε προτού αρχίσει συστηματικά η σταδιακή αποσύνθεση της οικονομικο-κοινωνικοης δομής της κοιονωνίας μας. Ο ζωγράφος Σωτήρης Σόρογκας δινει μαθήματα πολιτισμικής αγωγής σε μιασυνέντευξη του στα Νέα, που καταδεικνύουν στο πρόσωπο του, την χαμένη παδεία της των Ελλήνων.

Ο ζωγράφος Σωτήρης Σόρογκας γεννήθηκε στην Αθήνα στο1936. Φοίτησε στην Σχολή Καλών Τεχνών με καθηγητή το Γ. Μόραλη. Το 1962παρακολούθησε μαθήματα αγιογραφίας στο Εφηρμοσμένο Εργαστήριο της ΑΣΚΤ. Από το 1965 είναι καθηγητής στην έδρα ελεύθερου σχεδίου και ζωγραφικής στηνΑρχιτεκτονική Σχολή του ΕΜΠ. Ταζωγραφικά θέματα του Σωτήρη Σόρογκα είναι πέτρες, παλιά ξύλα, σκουριασμένεςλαμαρίνες, θραύσματα αρχαιοτήτων και πορτραίτα από παλιέςφωτογραφίες. Κυρίαρχα υλικά της δουλειάς του είναιτο κάρβουνο, τα μολύβια και τα ακρυλικά χρώματα.

Γκάϊ Φώκς (Guy Fawkes) και Anonymous

2011-11-10T01:14:00.000-08:00

Γκάϊ Φώκς ένας πονηρός τύπος

Παρακολουθώντας την τηλεόραση πουκαλύπτει διαδηλώσεις διαφόρων «αντιδρούντων», φαίνονταιι πολλοί απόαυτούς να φοράν μια περίεργη μάσκα. Είναι η μάσκα του V. Η ομάδα ακτιβιστών-χάκερςAnonymous (video)(video), ήταν οι πρώτοι που φόρεσαν τη "μάσκα του V" το 2008 σε διαδήλωση κατάτης Σαηεντολογίας. Ο ιδρυτής του Wikileaks (Julian Assange) φόρεσε επίσης μίαστην ομιλία του στο Occupy London Stock Exchange (η αστυνομία τον ανάγκασε να τη βγάλει).

η είσοδος του προσώπου του Guy Fawkes στο προσκήνιο

Ο Άγγλος David Lloyd είναι ο σχεδιαστής το νέου Fawkes και κατά συνέπεια και της "μάσκας του V", με αφορμή ένα σενάριο του εικονογράφου Alan Moore (video). ΟLloyd αντιπαραβάλει τη χρήση της μάσκας από διαδηλωτές με τη διάσημη φωτογραφία-σύμβολο του Τσε Γκεβάρα. Οι μάσκες είχαν αρχικάφτιαχτεί από την κινηματογραφική εταιρεία Warner Bros για την προώθηση τηςταινίας και μοιράζονταν στις κινηματογραφικές αίθουσες. Η κατασκευαστικήεταιρεία που πουλάει τις μάσκες, δίνει γύρω στις 100.000 μάσκες το χρόνοπαγκοσμίως, και 16.000 στην Αγγλία (video). Ο εκπρόσωπος της εταιρείας, δείχνει ναανησυχεί για την σύνδεση με τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας. Αρνείται βέβαια το γεγονός ότι οι πωλήσεις έχουν ανέβει εξαιτίας αυτήςτης σύνδεσης.

η σύνδεση της μάσκας του V με τον Guy Fawkes

Η μάσκα, στην ταινία του 2006, Vfor Vendetta (video), ήταν το σήμα κατατεθέν ενός αινιγματικού αναρχικού, πουχρησιμοποιεί τον Guy Fawkes ως πρότυπο, στην προσπάθειά του κατά της εξουσίαςενός φανταστικού φασιστικού κόμματος στην Αγγλία. Ο V ανατινάζει τοΚοινοβούλιο, κάτι στο οποίο ο Guy Fawkes απέτυχε. Είναι η εικόνα της συλλογικήςταυτότητας και της ταυτόχρονης ανωνυμίας που κάνουν αυτή τη μάσκα σύμβολο τωνAnonymous και άλλων ομάδων έγραψε κάποιος κριτικός κόμικς.

Ο Γκάι Φωκς (Guy Fawkes) στην πραγματικότητα ήταν επικεφαλής μιας ομάδας καθολικών, οι οποίοι οργάνωσαν τηνανατίναξη του Παλατιού του Γουέσμιστερ (Βρετανικό Κοινοβούλιο) τις 5 Νοεμβρίου το 1605 ημέρα συνέλευσης της Βουλήςτων Λόρδων και της Βουλήςτων Κοινοτήτων!

Η Συνωμοσία οργανώθηκε σαν αντίδραση στην τυραννική βασιλεία και στα σκληρά μέτρα του προτεστάντη βασιλιά απέναντιστους Καθολικούς Η ομάδα συγκέντρωσε 36 βαρέλιαπυρίτιδας, σε ένα κελάρι κάτω από το Γουέσμιστερ! Κάποιοι από την ομάδα όμως ανησύχησαν από το γεγονός ότι στο κτίριοθα βρίσκονταν και καθολικοί με αποτέλεσμα να σταλεί μιά προειδοποιητική επιστολήστο Λόρδο Monteagle, δημιουργώντας υποψίες αλλα και εκτεταμένες έρευνες στις υπόγειες σήραγγες κάτω από τη Βουλή τωνΛόρδων.

Ο Γκάι Φωκς συνελήφθη και μετά από σκληράβασανιστήρια, αποκάλυψε το σχέδιο. Οι συνωμότες καταδικάστηκαν και αφούεκτελέστηκαν δι’ απαγχονισμού, διαμελίστηκαν.

Το συμβάνέμεινε στην ιστορία ως Συνωμοσία της Πυρίτιδας (Gunpowder Plot). Στην Αγγλία και αλλού ηεπέτειος αυτής της απόπειρας (αποτυχημένης), γιορτάζεται στις 5 Νοεμβρίου σαν Νύχτα του Γκάι Φώκς (Guy Fawkes Night) (video) με παιγχνιδια φωτιάς και αφθονα πυροτεχνήματα.

Στην επέτειο του οι άγγλοι συνήθιζαν να φτιάχνουν ένα ανθρώπινοομοίωμα όπως σε πολλά ελληνικά έθιμα. Το ομοίωμα φτιάχνονταν απόπαλιά ρούχα, με εφημερίδες για γέμισμα και του φορούσαν μάσκα (guy = ο τύπος). Κατά τηνδιάρκεια του 19ου αιώνα το «Guy» κατέληξε να σημαίνει ένα συμπαθές παράξενα ντυμένοάτομο όπως και το ομοίωμα. Στα αμερικανικά αγγλικά όμωςέχασε την υποτιμητική χροιά που μετέφερε, με αποτέλεσμα ο όρος guy (ο τύπος) να αναφέρεταισε κάθε άρρεν άτομο (halo guys… ).

οι Άγγλοι λεν σκωπτικά ότι:

ο Guy Fawkes ήταν ο μόνος ο άνθρωπος που προσπάθησε να μπει στη βουλή με αληθινές προθέσεις
.

οι Αστοί του Καλαί (Les Bourgeois de Calais)

2011-11-04T14:06:00.001-07:00

.
... και οι Αστοί της Ελλάδας

Το Μνημείο των Αστών του Καλαί (Le Monument aux Bourgeois de Calais) (video)
έργο του Ογκούστ Ροντέν που παρήγγειλε η πόλη του Καλαί το 1895

Ηιστορία αναφέρεται σε έξι πολίτες του Καλαί (bourgeois de Calais), οι οποίοι τον Αύγουστο του 1347, με επικεφαλής τον Ευστάθιο του Σαν Πιερ, υπήρξαν πρωταγωνιστές μιας οδυνηρής συνδιαλλαγής. O Άγγλος βασιλιάς Εδουάρδος ο τρίτος, απαίτησε προκειμένου να χαρίσει τη ζωή στους κατοίκους της πόλης, πουήταν έτοιμη να πέσει στα χέρια του, να θανατωθούν!

Το επεισόδιο εκτυλίσσεται στην διάρκεια του πολέμου των εκατό ετών μεταξύ Αγλλίας και Γαλλίας, και αφορά τηνπολιορκία του Καλαί τα έτη 1346-1347 κατά τη διάρκεια της προέλασης του Εδουάρδου. Τον Σεπτέμβριο του 1346, ο Εδουάρδος πολιόρκησε την πόλη του Καλαί, του οποίου η φρουρά με κυβερνήτη τον Σερ Ζαν ντεΒιέν αντιστέκονταν πεισματικά στον αγγλικό στρατό. Μετάαπό έντεκα μήνες πολιορκίας, η πόλη πεινασμένη θανάσιμα διαπραγματεύτηκε τηνπαράδοσή της με τον Εδουάρδο ο οποίος κουρασμένος και εξαγριωμένος από τηισχυρή αντίσταση των κατοίκων του Καλαί αποδέχεται την πρόταση παράδοσης με την προϋπόθεση έξιπολίτες να του παραδοθούν και να εκτελεστούν. Αυτό είναι τοτίμημα που θα επέτρεπε να αποτίσουν οι κάτοικοι τού Καλαί.
Πράγματι έξι επιφανεις κάτοικοι της πόλης αποφασίζουν να θυσιαστούν για να σώσουν την πόλης τους. Πριν την εκτέλεση οι έξι αστοί υποχρεώθηκαν να βαδίσουν και να φτάσουν μπροστά στον βασιλιάταπεινωμένοι. Ενδεδυμένοι μόνο με ένα πουκάμισο, ξυπόλητοι, με μια θηλιάστον λαιμό και με τα κλειδιά της πόλης και του κάστρου στα χέρια.

Η ιστορία λέει ότι ο Εδουάρδος, μπροστάσε αυτήν την πράξη χριστιανικής αγάπης και θυσίας, παρακινούμενος και από την γυναίκα του Φιλίππα του Αινώ (γαλλικής καταγωγής), αναγνωρίζει την ύψιστη αλτρουιστική προσφορά των έξι αστών του Καλαί και πείθεται να τους χαρίσει την ζωή υπό την παρουσία τηςκλαίουσας βασίλισσας.

Το Καλαί πέρασε στα χέρια των Αγγλων το 1347 και παρέμεινε μέχριτο 1558, όταν ο Ερρίκος ο δεύτερος τηςΓαλλίας κατέλαβε την πόλη από την Μαρία Τυντόρ.

ΗΙστορία έχει να επιδείξει πολλές ανάλογες περιπτώσεις προσφοράς και θυσίας δημοσίων ανδρών μπροστά στο δημόσιο συμφέρον σ' ολα τα πλάτη και μήκη της γής στην διάρκεια του χρόνου.

Στησημερινή Ελλάδα οι επιφανείς πλούσιοι επωφελούνται της κατάστασης για ναπλουτίσουν από τον οβολό των εξαθλιωμένων Ελλήνων αντί να προσφέρουν (τιμή βενζίνης λιγοτερο απο ενα ευρώ στη Βουλγαρία, τα διυλυστηρια της Ελευσίνας γνωστης οικογένειας την πουλα στον Ελληνα 1,60.) Τοπολιτικό προσωπικό της χώρας υπερασπίζεται με νύχια και με δόντια των οικονομικώντου κεκτημένων απέναντι σε έναν εξαθλιούμενο λαό που αντί να υπηρετεί ως οφείλει, ωθεί συνειδητά βαθύτερα στηνεξαθλίωση.
Η ιστορία ειναι αδέκαστη και τα μέσα καταγραφής πλεον πολλά και εξαντλητικά, κείμενα, ήχος, εικόνα, βίντεο. Σε "λιγα χρόνια" ο εξευτελισμός τους θα είναι και πασίδηλος η δε θέση τους στην ιστορία ως παράδειγμα μικρότητας, παιγιωμένη και διατρανωμένη ες αεί.

.
Εύγε Αστοί της Ελλάδας

Τα της επιστημονικής τεκμηρίωσης. Την ιστορία για τους Αστους του Καλαί κατέγραψε ο χρονογράφος Ζαν Φρουασάρ (Jean Froissart), στο βιβλίο Τα χρονικά τηςΓαλλίας. Ο Ζαν Φρουασάρ ήταν συγγραφέας στην αυλή του βασιλιά της Αγγλίας. Ήταν φίλος της Φιλίππας του Αινώ, σύζυγο του Εδουάρδου του τρίτου καιβασίλισσα της Αγγλίας με καταγωγή από την Βαλενσιέν, όπως και ο Φρουασάρ. Η διήγηση είναι εμφανώς φίλα προσκύμενη στην γαλλική άποψη ενώ η αξιοπιστία της αμφισβητήθηκε, όταν τα αρχεία του Εδουάρδου του τρίτου για τον Ευστάθιοτου Σαν Πιέρ ανακαλύφθηκαν στο Λονδίνο, στα τέλη του δέκατου όγδοου αιώνα καιτα οποία ανέφεραν ότι ο Ευστάθιος ο «ηρωικός αστός» πουθυσιάστηκε για την πόλη του, ζούσε μέχρι τα βαθιά γεράματα στο Καλαί και απολάμβανε της εύνοιας τουΕδουάρδου.

πήραμε μια "ανάσα"

2011-11-04T01:27:00.000-07:00

τεχνικές επιβολής ασφυξίας

τι είναι όλες αυτές οι συνεχείς και αλλεπάλληλες κρίσεις;

που όλο φτάνουμε στο τέλος και όλο κάτι γίνεται και καταλαγιάζουν;

είναι η μια τεχνική διαχείριση της μάζας

κατά την οποία της προκαλούνται συνθήκες ασφυξίας (video)

για να της δοθεί τελικά μια ανάσα "καθαρού" αέρα
μέσω των προτεινόμενων επειγόντων λύσεων
πάντα διαμέσου του Δούρειου Ιππου των ΜΜΕ (video)

ούτε η ασφυξία είναι πραγματική

ούτε η ανάσα είναι αληθής

ούτε με την άρνηση υπογραφή της περίφημης συμβασης έρχεται το τέλος του κόσμου

ούτε και η υπογραφή της φέρνει την λύση

το δυστύχημα ειναι ότι είμαστε στα χέρια μιας τάξης, της πολιτικής (video), που

μάχεται τον λαό των Ελλήνων ενώ θα έπρεπε να το υπηρετεί δίνοντας λύσεις

ΥΓ 1. Το δημόσιο χρέος της Ελλάδας είναι μόλις το 2% του αντίστοιχου της ευροζώνης. Γιατί λοιπόν τόση σπουδή με την ανάγκη ορθοδρόμησης της χώρας μας;

YΓ 2. Και μια απάντηση στην κ.Μερκελ που δήλωσε μετά την επίσκεψη του ανεκδιήγητου ΓΚΑΠ στις Κάννες, μαλώνοντας του Ελληνες, ότι πρέπει να δώσει λογαριασμό σε μια γερμανιδα νοικοκυρά, που πάνε τα λεφτά της.

Κυρία Μερκελ μου, στην ιδία την νοικοκυρά γυρίζουν και μάλιστα αυγατισμένα, με 6 τις εκατό επιτόκιο. Εσείς δεν υπογράψατε ότι όλα μα όλα τα χρήματα που έρχονται (τύποις) στην Ελλάδα ξαναβγαίνουν άμεσα και δια νόμου για την πληρωμή τοκοχρεολυσίων;

Παντού οι πολιτικοί είναι το ίδιο δημαγωγοί. Το αν θα ακούσεις αλήθειες ή ψέματα εξαρτάται σε σε ποια φαση είναι.

και η δια των ΜΜΕ προπαγάνδα συνεχίζεται,
ο κόσμος κατακλύζει τους διαδρόμους των παρελάσεων
και αυτά παίζουν ενορχηστρωμένα το έργο
"τα δάκρυα του προέδρου"

Παρκούρ (Parkour)

2011-10-02T01:33:00.000-07:00

Μέσα στις δραστηριότητες της σύγχρονου αστικού πολιτισμού, και ιδιαίτερα στην Αστική Τέχνη, μαζί με το γκράφιτι, το μπιτ μπόξινγκ, το σκέιτ, τον χίπχοπ χορό και όλα τα άλλα, υπάρχει και η αστική έδοση του παρκούρ. Το Parkour (γαλλικό = διαδρομή), είναι αθλητική τεχνικήπου χρησιμοποιεί στοιχεία της πόλης και της υπαίθρου ως εμπόδια για προσπέραση,με άλματα και αναρρίχηση. Ο στόχος είναι η προσπέραση από το ένα σημείο στο άλλο σημείο όσοτο δυνατόν αποτελεσματικότερα (video).

David Belle

Το Parkour γεννήθηκε το 1930 στην αρχή αρχή εμπνευσμένο απο τη «φυσική μέθοδο της αθλητικής αγωγής» του Georges Hebert. Ο ένας από τους δυο συνιδρυτές του σύγχρονου Parkour David Belle, (και Sebastien Foucan) έμαθετην «φυσική μέθοδο" από τον πατέρα του στα δάση της βόρειας Γαλλίας. Μετά τη μετακόμιση τους σε ένα προάστιο τουΠαρισιού, ο Davidπροσπάθησε να εφαρμόσει τις γνώσεις του πατέρα του και σε αστικό περιβάλλον, στην πόλη. Σταδιακά, το «προσπέρασμα» των καθημερινών μικρών εμποδίων έγινε ένα σπορ, ο Belle μαζί με άλλους ομοϊδεάτες, οπαδούς σιγάσιγά, άρχισαν να προσπερνούν όλο καιμεγαλύτερα εμπόδια ακόμακαι κτίρια (video)(video). Το1997, ο Belle και ο Foucan δημιούργησαν την ομάδα Yamakasi. Μετά την διάσπαση τους ο Foucan ίδρυσε ένα άθλημα που ονομάστηκε Freerunning και βασίστηκε στο parkour αλλά με την προσθήκη ακροβατικών.

Εξαιτίας νέων ψηφιακών μέσων (τηλεόραση, βίντεο, διαδίκτυο…) το Parkour γρήγορα εξαπλώθηκε, μεγιστοποιήθηκε έγινεδημοφιλές.

Οι«παρκουρίστες» προσπαθούν να βρουν δρόμους που περνάν από μέρη που κανονικάκανείς δεν χρησιμοποιεί. Ψάχνουν να παρακάμψουν εμπόδια με κινήσεις που θέλουννα είναι χρήσιμες, αποτελεσματικές, γρήγορες και απλές (video). Η επίδειξη και ταακροβατικά δεν ανταποκρίνονται στις ιδιότητες της χρηστικότητας και της αποτελεσματικότητας,όμως προσδίνουν ένα αισθητικό αποτέλεσμα και μια προσωπική απόλαυση (video).

Οιοπαδοί του parkour (πρέπειαπαραίτητα να…) έχουν καλή φυσική κατάσταση, μετακινούνται από τις σκεπές, στοέδαφος ή σε διαδρομές (parkour), εμποδίων. Αυτός που κάνει parkour ονομάζεται traceur (δημιουργός διαδρομής), τα σημεία που το parkour εξασκείται ονομάζονται spot (σημείο) και μια συγκέντρωσηδιαδρομεων-παρκουριστών, parkourday(ημέρα διαδρομής). Υπάρχειμικρότερος «κατάλογος κινήσεων» για να κάνεικανείς Parkour από ότι σε αλλα σπορ Παρ 'όλα αυτά, υπάρχει μια σειρά βασικώναλλά ευέλικτων και ανοικτών κινήσεων για τους αρχάριους.

Ηρόδοτος & ο χαμένος στρατός του Καμβύση. (Herodotus - Cambyses lost Persian Army in desert)

2011-09-25T04:11:00.000-07:00

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΡΟΦΟΡΙΚΗΣ ΜΕΤΑΔΟΣΗΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Οι ειδικοί λένε ότι τα τέσσερα πρώτα από τα εννέα βιβλία του Ηροδότου, είναι περισσότερο πολιτικά κουτσομπολιά, μύθοι και ανέκδοτα και λιγότερο εμπεριστατωμένη ιστορία, η πραγματικότητα είναι αμείλικτη στους αμφισβητίες.

Στο τρίτο βιβλίο του τη «Θάλεια», ο Ηρόδοτος διηγείται μια απίθανη ιστορία για τον γιο του Κύρου, τον Καμβύση. Αυτός λοιπόν το 525 π.Χ. θέλησε να καταλάβει την υπόλοιπη Αφρική αφού κατέλαβε πρώτα την Αίγυπτο. Από τις Θήβες, όπου βρίσκονταν λοιπόν, έστειλε ένα σώμα στρατιωτών αποτελούμενο από 50.000 άνδρες στη Σίβα, με διαταγές να αιχμαλωτίσουν τον λαό και να κάψουν τον Ναό του Αμμωνα Δία αλλά:

«όταν οι Πέρσες ξεκίνησαν από την πόλη Οαση εναντίον των Αμμωνίων διασχίζοντας την έρημο και ήταν περίπου στα μισά της διαδρομής μεταξύ της πόλης τους και της Οασης, κατά τη διάρκεια του φαγητού φύσηξε ένας δυνατός άνεμος και τους έθαψε όλους. Ετσι χάθηκαν...».

Πέραν τουτρομακτικού για το φυσικό μέγεθος του γεγονότος αλλά και το μέγεθος τηςανθρώπινης καταστροφής σχεδόν κανείς από τους μετέπειτα ιστορικούς δεν πίστεψετην ιστορία. Φάνταζε σαν ένα απίθανο παραμύθι με όλα τα στοιχειά της υπερβολής.Είναι δυνατόν να εξαφανιστεί ένας στρατός 50.000 ανδρών από ένα σύννεφο σκόνης;Εξ άλλου κανένας άλλος ιστορικός δεν ανέφερε ποτέ τίποτα γι’ αυτό και οι ίδιοςο Ηρόδοτος δεν ήταν καν παρών. Και εκτός της παραπομπής του στις καλένδες τωνμύθων αποδόθηκαν στον Ηρόδοτο εύσημα του αναξιόπιστου και του «ολίγονιστορικού». Μια έρευνα πάντως με διεπιστημονικό χαρακτήρα θα μπορούσε να δώσειεύκολα απαντήσεις, δείτε το (video).

Το 1996 λοιπόν, δύο μηιστορικοί, Ιταλοί σκηνοθέτες οι Αντζελο και Αλφρέντο Καστιλιόνι που έψαχνανκοντά στη Σίβα για υπολείμματα σιδηρούχων μετεωριτών είδαν μια μισοθαμμένηπήλινη στάμνα και υπολείμματα ανθρώπινου σκελετού ενώ ο ανιχνευτής μετάλλων τουΑιγυπτίου γεωλόγου που είχαν μαζί τους άρχισε να χτυπάει. Ένα ασημένιοβραχιόλι, ένα σκουλαρίκι πολεμιστή, χάντρες από περιδέραιο, τη λαβή από έναχάλκινο σπαθί και αιχμές από βέλη βρέθηκαν και στάλθηκαν για ανάλυση. Βρέθηκεότι ήταν του 500 πΧ., εποχή της ιστορίας του Καβμύση.

Ακολούθησαν αυτόν τονβορειότερο δρόμο και βρήκαν τεχνητά πηγάδια (φτιαγμένα από εκατοντάδες πήλινααγγεία χωμένα στην άμμο. Όλα ηλικίας 2.500 ετών) και συνέχισαν την έρευνα. Το2002, ακολουθώντας τις ιστορίες των Βεδουίνων που μιλούσαν για χιλιάδες κρανίακαι κόκαλα που ξέθαψε ο άνεμος πριν από δεκαετίες, βρήκαν έναν μαζικό τάφο μεεκατοντάδες σκελετούς. Μέσα σ’ αυτά αιχμές βελών και ένας συνδετήρας από γκέμιααλόγου ίδιο με αυτά που εικονίζονταν σε τοιχογραφίες της Βαβυλώνας! (video).

Ειρήσθωεν παρόδω ότι τον ομαδικό τάφο ανακάλυψαν και τυμβωρύχοι με αποτέλεσμα έναπερσικό ξίφος από τα εύρηματα να πωληθεί σε ανύποπτους κατά τα λοιπά,Αμερικάνους τουρίστες

Ο κύριος Ηρόδοτος (485-415 πΧ), ήταν αρχαίος Ελληνας ιστορικός και γεωγράφος γεννημένος στην Αλικαρνασό της Μικράς Ασίας. Το έργο του "Ιστορίη" (Ιστορίαι) είναι από τα αριστουργήματα της κλασσικής γραμματείας με πολύτιμες ιστορικές, εθνολογικές και γεωγραφικές πληροφορίες και εξαιρετικό ύφος.

Ως πήγες χρησιμοποίησε έργα λογογράφων, τα αρχεία πόλεων και κάθε άλλη επίσημη πηγή αλλά και συλλογές χρησμών. Κύρια όμως πηγή του έργου του αποτέλεσαν οι προφορικές παραδόσεις και η προσωπική του αναζήτηση.

Παρ’ ότι χρησιμοποίησε ως θεμέλιο του έργου του αυτό που ονόμασε «Ιστορίης απόδεξις», δηλαδή την έρευνα, την αυτοψία και την κριτική αντιμετώπιση, ο Ηρόδοτος «πριμοδοτήθηκε» με ενός είδους αμφιβολία σε σχέση με την αντικειμενικότητα από μέρος ειδικών.

Το έργο του σε κάθε περίπτωση είναι η μόνη πηγή, με συνέχεια και πληρότητα και βασική δεξαμενή για την ιστορία της εποχής του. Ο Ηρόδοτος διέσωσε εξαιρετικής σημασίας γεγονότα, κατανόησε την σπουδαιότητα της ιστορίας για την εξέλιξη του πολιτισμού αξιολογώντας ποια από αυτά έχουν βαρύνουσα σημασία και έθεσε σε πρώτο πλάνο την αντικειμενική μεταφορά, αξιολογώντας τις πηγές τους.

Οι γεωγράφοι ερίζουν με τους ιστορικούς στην απόδοση του χαρακτήρα ως πατέρα των επιστημών τους. Σε κάθε περίπτωση οι δύο επιστήμες (ιστορία και γεωγραφία) είναι στενά δεμένες μεταξύ τους πέραν των κατά καιρούς διαφορετικών μεθοδολογικών προσεγγίσεων.

Η προφορική παράδοση είναι ένας τρόπος διατήρησης και μεταφοράς της ιστορίας, του νόμου της και τη λογοτεχνίας από γενιά σε γενιά στις ανθρώπινες κοινωνίες που δεν έχουν σύστημα γραφής ή σε ορισμένες περιπτώσεις, αναγκάζονται ή επιλέγουν να μην το χρησιμοποιήσουν.

Μέχρι το τέλος της Ύστερης Αρχαιότητας, αρκετό μυθολογικό και θρησκευτικό υλικό, κατ’ αρχή μεταφέρεται με την προφορική παράδοση, πριν καταγραφεί. Ένα τέτοιο διάσημο κείμενο είναι η Ιλιάδα και η Οδύσσεια του Ομήρου.

Η θεωρία της προφορικότητας (oral-formulaic composition), που αρχικά διατυπώθηκε από τους Parry και Lord για τα έπη του Ομήρου, αργότερα εφαρμόστηκε και σε άλλα είδη κειμένων (η θεωρία επιχειρεί να αποσαφηνίσει του τρόπους επεξεργασίας της μετάδοσης έργων με προφορικό χαρακτήρα).

ΜΕΡΙΚΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΑΠΕΝΤΕΣ ΜΥΘΟΥΣ ΤΟΥ ΗΡΟΔΟΤΟΥ

Ο αριθμός των ιστορικών ατοπημάτων του Ηροδότου, που έκαναν τους νεότερους ιστορικούς να αποστρέφονται την επιστημονικότητα του είναι μεγάλος. Ένα από αυτά είναι ο αριθμός των αντιπάλων των 300 Σπαρτιατών στην μάχη των Θερμοπυλών, αν ήταν δηλαδή 1.500.000 ή 100.000; Άγνωστο μέχρι στιγμής και αυτό.

Ανέκδοτο επίσης θεωρούσαν τα λεγόμενα για την εξόρυξη του Δαρείου (στο σημερινό Πακιστάν) με χρυσό για τον οποίο έλεγε ότι, «γιγάντια μυρμήγκια με γούνα, μεγέθους λίγο μικρότερου από σκύλου, εξορύσσουν το χρυσάφι»! Το 1996 ο εθνολόγος Πεϊσέλ (Μichel Ρeissel), ανακάλυψε ότι η φυλή Μινάρο (στο Ντανσάρ) συνεχίζει ακόμη και σήμερα να αντλεί χρυσό με τον ίδιο τρόπο. Το ίδιο ανακάλυψαν και αμερικανοί στρατιωτικοί όταν είδαν πακιστανούς στρατιώτες να επιστρέφουν από περιπολίες με τις χούφτες γεμάτες χρυσόσκονη. Ποια ήταν η λύση; τρωκτικά (μαρμότες), που είχαν τις φωλιές τους σε κοιτάσματα χρυσού που κατά διαστήματα έκαναν καθαριότητα.

Ιστορικό μύθο αποτελούσε και η ύπαρξη Αμαζόνων. Το 1994 το «Νational Geographic» δημοσίευσε άρθρο με θέμα μούμια, στο Καζακστάν, στα χρόνια του Ηροδότου, που ανήκε σε γυναίκα θαμμένη με τα όπλα της, που έφερε στο σώμα πολεμικά τατουάζ (ο Ηρόδοτος ανέφερε ότι οι Αμαζόνες σημάδευαν στο σώμα τους κάθε εχθρό που σκότωναν). Επτά ακόμη γυναικείες μούμιες με οπλισμό βρέθηκαν κοντά στη ρωσική πόλη Ποκρόβκα, χρονολογημένοι την ίδια εποχή αλλά και στη Βρετανία, σε τάφους Σαρματών (Σαυροματών κατά τον Ηρόδοτο) που υπηρετούσαν ως μισθοφόροι στον ρωμαϊκό στρατό.

Άλλος «μύθος του Ηροδότου» ήταν η περί αποίκησης της Ιταλία από τους Ετρούσκους (από την Λυδία του Κροίσου). Κανείς δεν έδωσε σοβαρότητα στη διήγηση ως το 1885 όταν στήλη με Ετρουσκικά του 6ου αιώνα π.Χ. βρέθηκε στη Λήμνο. Το 2007, μετά από σειρά αναλύσεων DΝΑ του πληθυσμού της πρώην ετρουσκικής πόλης Μurlo (Ιταλία), ο καθηγητής Πιάτσα (Αlberto Ρiazza), του Πανεπιστημίου του Τορίνου, ανακοίνωσε ότι «ο Ηρόδοτος είχε δίκιο».

Ένα ακόμη ζήτημα αποτελούσε το υπερβολικό των 250 χλμ. Αθήνας- Σπάρτης που έτρεξε ο Φειδιππίδης σε μόλις 36 ώρες στην διάρκεια των Περσικών Πολέμων. Το 1982, μια παρέα Βρετανών αξιωματικών της RΑF επανέλαβε έτσι απλά το εγχείρημα και διέλυσε την «αναξιοπιστία» του Ηρόδοτου.

περισσότερα : http://news.discovery.com, http://www.tovima.gr

τι συμβαίνει & τι θα συμβεί;

2011-09-14T04:46:00.000-07:00

(ένα ιδιαίτερα κατατοπιστικό video)

Μια σφαιρικότερη ανάλυση για το τι συμβαίνει στην Ελλάδα κάνει φανερό ότι είμαστε μέρος ενός μεγαλύτερου προβλήματος, παρά τις θεωρίες αυτο-ενοχοποίησης που έντονα διακινούνται από δήθεν σοβαρούς αναλυτές των "μέσων".

Πολλές από τις επιμέρους αποφάσεις, έκτακτες φορολογίες, μειώσεις μισθών, ενιαίο μισθολόγια κλπ, ερμηνεύονται καθαρά από τις κινήσεις στην "ανώτερη" διεθνή οικονομική σκακιέρα.

Ανάμεσα από απαρίθμηση των παραγόντων και των στρατηγικών του διεθνούς αυτού παιγνιδιού αναδεικνύονται όμως και λύσεις. Λύσεις τόσο σε παγκόσμιο επίπεδο, λύσεις και σε εθνικό. Οι εθνικές όμως λύσεις απαιτούν ανθρώπους για να τις κινήσουν και τον κόσμο να ακολουθεί και να κάνει μικρές αλλά δραστικές κινήσεις όπως αυτή των διοδίων.

Φαίνεται όμως ότι για να πάρει ο κόσμος την τύχη του μέσα σε συντεταγμένα δημοκρατικά πλαίσια, χρειάζεται κάτι πολύ πιο ισχυρό. Ελπίζουμε να είναι ένα έμμεσο σοκ, όπως μια ανάφλεξη στην ανατολική μεσόγειο η μια ξαφνική κατάρρευση μιας πιο ισχυρής οικονομίας ενός κάποιου άλλου μεσογειακού κράτους.

Πάντως η παγκοσμιοποιημένη κοινωνία κάνει τις πρώτες πραγματικές ασκήσεις διαχείρισης και η Ελλάδα προσφέρθηκε από τους δοσίλογους ηγέτες ως πειραματόζωο.

Δυστυχώς οι Ελληνες μοιάζουν τόσο υπνωτισμένοι και αφημένοι να στα δεινά που τους έρχονται ακατάπαυστα το ένα μετά το άλλο.

Οι κινήσεις για την οικειοθελή προσφορά από τους ηγέτες "μας" ως πειραματόζωα έχουν αρχίσει χρόνια τώρα. Με την αφειδώς προσφερόμενη οικονομική "βοήθεια", που αποτέλεσε την κερκόπορτα της αρπαγής κάθε κοινωνικής σταθεράς, της ταυτότητα δηλαδή της ελληνικής κοινωνίας, ώστε να μετατραπεί σε κατάλληλο μαλθακό μόρφωμα στου οποίου το σώμα μπορείς να ασχημονείς ασύστολα.

Η τελειωτική προσφορά της χώρας και εν τέλει οι πειραματισμοί, έχουν ερχισει εδώ και ενάμιση χρόνο με την κατάληψη της εξουσίας από έναν μοντέρνο μετριοπαθή, χαμηλών τόνων, πολιτισμένο ηγέτη (ωραία εικόνα μας πέρασαν), που δεν τήρησε καν τα προσχήματα συμφωνίας με την εικόνα του, παραδίοντας την χώρα στους Μέγκελε της παγκοσμιοποίησης.

Θα αφυπνιστεί η ψυχή του Ελληνα, προς χάρις τουλάχιστον των παλικαρίσιων προηγούμενων γενεών που έζησαν δυο πολέμους και έναν εμφύλιο; Των ανθρώπων που κατάφεραν από την πείνα και την ανέχεια της κατοχής να σπουδάσουν παιδιά και να γίνουν νοικοκυραίοι με δικό τους βίος;

Ενδιαφέρουσα Πληροφορία !

Τα δοσύλογα ΜΜΕ για "να συναινέσουν", μοιράστηκαν και θα μοιραστούν το 1.200.000.000 από τα 3.2 δις του αναπτυξιακού νόμου. Με ποιών την βοήθεια νομίζετε ότι μπορεί να συντελεστεί αποτελεσματικά η καταστροφή της χωράς;

(έχετε σκοτώσει την δημοκρατία video)

μισθωμένο έργο τεσσάρων ετών

2011-09-02T02:55:00.000-07:00

η κυβέρνηση του τύπου που έκανε κανόε καγιάκ, ήταν υπάλληλος των ΑΓΟΡΩΝ και φουλ τάιμ πρωθυπουργός και έχε βολέψει και όλους τους φίλους του και τα αδέρφια του και και και... αν ναι, και είχε μια θανάσιμη έχθρα για έναν τόπο που τον έλεγαν Ελλάδα

Προκήρυξη Προγραμμάτων
τίτλος έργου: Διάλυση Εθνικών Χωρών

χρηματοδότες: ΑΓΟΡΕΣ

τόπος διάλυσης: Ελλάδα

διάρκεια έργου: τέσσερα χρόνια

μέσα: συστηματικό ψέμα, παραπληροφόρηση, υποκρισία

επάγγελμα : πολιτικός

αμοιβή: βουλευτική αποζημίωση, επιτροπές, χορηγίες, παράπλευρα διάφορα (για οσο χρόνο θα μειώνεται το εισόδημα του τόπου τους, αυτών οι μισθοί θα παραμένουν αμετάβλητοι με αποτέλεσμα στο τέλος της τετραετίας τα οφέλη να είναι υπερπολαπλάσια)

Πάμε για εκλογές;. Σε καμία περίπτωση.

Έκαναν τόσο καιρό να τον βάλλουν στο τιμόνι τώρα θα αφήσουν τη ευκαιρία να πάει χαμένη;

Δεν φεύγει κανείς με τίποτα, μην ακούτε τους αργυρώνητους δοσίλογους των ΜΜΕ που όλο «βλέπουν» παραιτήσεις, εσωτερικές αναταραχές στο κόμμα του αθλητή κωπηλάτη με τα χαιμλια, νέες συμμαχίες, χαμηλά ποσοστά στα γκάλοπ και κάθε μήνα επερχόμενες εκλογές.

Δεν υπάρχει περίπτωση εκλογών με τίποτα Η κυβέρνηση αυτή έχει αποκλειστικό έργο να τελειώσει και θα τελειώσει στο χρόνο των τεσσάρων ετών.

Αυτοί που τους τοποθέτησαν εκεί, ξέρουν ότι η διάρκεια τους είναι μια τετραετία. Ουδείς θέλει να τους ξαναδεί. Έτσι και αλλιώς ούτε καν στο δρόμο μπορούν να κυκλοφορήσουν και οι εντολοδόχοι τους ξέρουν ότι είναι αναλώσιμοι στη μια τετραετία.

Για τον λόγο αυτό ότι έχουν εντολή να κάνουν, θα το κάνουν σε τέσσερα χρόνια.

Είναι απόλυτο ψέμα ότι παίρνουμε τώρα μέτρα για να πάμε αργότερα καλύτερα.

Αυτά τα μέτρα επαναλήφθηκαν τρεις φορές ως τώρα και αν ακούτε καλά ανάμεσα στις φράσεις των αργυρώνητων, δοσίλογων δημοσιογράφων, έρχονται και πάλι νέα και θα έρχονται συνέχεια μέχρι τέλους της τετραετίας (Μπορείτε να υπολογίσετε πόσο θα είναι το κατά κεφαλήν εισόδημα στο τέλος της τετραετίας κατά συνέπεια).

Θα γίνονται συνεχείς μειώσεις, συνεχείς κριμένες φορο-ληστείες κυρίως στους δύσμοιρους τους ονομαζόμενους δημόσιους υπάλληλους, αφού τους κατασυκοφάντησαν συλλήβδην και ώθησαν τους πάντες να τους μέμφονται ώστε να είναι άνετη η εις βάρος τους ληστεία μια και είναι οι μόνοι από τους οποίους το πρόγραμμα επιτρέπει να πάρουν χρήματα.

Και όλα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν το ίδιο μερίδιο αφού δεν συμμετέχουν άμεσα στην ληστεία;

Εκατό τοις εκατό η κυβέρνηση, ογδόντα τοις εκατό οι της αντιπολίτευσης. Αν κόπτονται τόσο πολύ για την ληστεία που κάνουν οι κυβερνώντες, ας παραιτηθούν σύσσωμα ως κόμματα της αντιπολίτευσης, για να προκαλέσουν εκλογές και να γλιτώσουν την Ελλάδα από την οριστική εξαθλίωση, αν είναι ελάχιστα φιλοπάτριδες.

Αλλά άλλο η μαγκιά στα λόγια και άλλο στην τσέπη τους. Έτσι κι’ αλλιώς τα μέτρα δεν έχουν καμία μα καμία συνέπεια στους ίδιους τους εκπροσώπους των κομμάτων τώρα που είναι βουλευτές, θα έχουν όμως όταν δεν θα είναι πια. Αυτή είναι και η διαφορά της πολιτικής, η πλήρης αδυναμία να αγγίξουν τον «έσω» άνθρωπο. Έτσι κι’ αλλιώς είναι αληθινά σκουπίδια στην καθημερινή τους ζωή οι περισσότεροι από αυτούς που δεν μπορούν να μιλάν παρά μόνο με μονόλογους και μεταξύ τους.

Ο Υπουργός ΣΠΙΤΙΏΝ παπακωσταντίνου, έχει αυθαίρετο

Η υπουργός ΠΡΑΣΙΝΩΝ ΑΛΟΓΩΝ μπιρμπίλω, και αυτή αυθαίρετο

οι νόμοι δεν είναι γι’ αυτούς αλλά για μας τα σκουπίδια. Πάμε να τους ψηφίσουμε τρέχοντας και την επόμενη φορά. Εμπρός αδέρφια…

Κατοχή ουρά για το πετρέλαιο. Ελλάδα του "μέλλοντος" σου ερχόμαστε ολοταχώς

Omiros 1 Architecture

2011-08-18T02:31:00.000-07:00

αληθινά όνειρα καλοκαιρινής νύκτας

διδακτικό αφήγημα για το πώς θα έπρεπε να εξελίσσεται

η κοινωνία στην Ελλάδα τα τελευταία τριάντα χρόνια

…δεκαετία του εβδομήντα, τρεις πιτσιρικάδες με κοντά παντελόνια ξαπλωμένοι καλoκαιριάτικα στο ζεστό τσιμέντο της σκεπής ενός επαρχιώτικου σπιτιού κοιτάν τον ουρανό και λεν διάφορα ανούσια παιδικά μολονότι νομίζουν οτι λεν όλες τις σοφίες του κόσμου. Ο χοντρούλης χωρατατζής της παρέας μετά λίγο καιρό ανήγγειλε ότι θα έφευγαν οικογενειακά για την Αυστραλία. Η υπερπόντια μετανάστευση ήταν συνηθισμένη εκείνη της εποχή. Δεν δώσαμε ιδιαίτερη σημασία μη γνωρίζοντας ότι αυτο σημαίνει σκληρός χωρισμός. Με τον δεύτερο της παρέας συνεχίσαμε να βλεπόμαστε ως συνήθως, για τον τρίτο που και πού ρωτούσαμε, ρε συ τι έγινε ο Όμηρος. Ξερό σήκωμα των ώμων, η απάντηση. Τον ξεχάσαμε.

Όχι όμως ολοκληρωτικά. Κάποια στιγμή μου ήρθε στα χέρια μια επαγγελματική κάρτα του Όμηρου από την Αυστραλία. Ασυνήθιστος γραφιστικός σχεδιασμός, έξω από τα δεδομένα της τρέχουσας πραγματικότητας στην Ελλάδα. Αρχιτέκτονας, ρώτησα. Ναι μου είπαν και έχει πάρει βραβεία για κτίρια με ανθρώπους με ειδικές ανάγκες. Κοίτα – κοίτα τους έλληνες μετανάστες σκέφτηκα και ο χρόνος ξανασκέπασε τις μνήμες. Κράτησα την κάρτα πάντως που συνέχιζε να μου κάνει εντύπωση για τον σχεδιασμό της.

Ύστερα ήρθαν πολλά απανωτά, οικογενειακά και επαγγελματικά διάφορα, αλλά και το Διαδίκτυο. Στην αρχή ήταν κάτι σαν παιχνίδι, κοιτούσες αν μπορείς να ανακαλύψεις το ένα και το άλλο που ήταν δύσκολο να το κάνεις με την αμεσότητα της μέχρι τότε πληροφόρησης κυρίως για πράγματα που ήταν μακριά σε άλλες χώρες. Κτύπησα Όμηρος, ανάμεσα σε άλλα διάφορα, μη αναμένοντας τίποτα απλά όπως έκανα για να δω την NASA την Ανταρκτική, το National Geographic και τις γραμμές NAZCA. Δεν έβγαλε τίποτα ή μάλλον έβγαλε, άλλα αντί άλλων, όπως όταν κτυπάς αερομοντελισμός και βγάζει για μηχανές αντιβαρύτητας! Το άφησα.

Μετά από καιρό επανήλθα. Τα ίδια «μηχανές αντιβαρύτητας». Εγώ κτυπούσα Ομηρος και ο δικτυακός τόπος έβγαζε αρχιτεκτονικά συγκροτήματα ουρανοξυστών με παραβολικά σχήματα στο Ντουμπάι, περιοχές αναψυχής με πολυτελή διαμερίσματα στυλ Λος Άντζελες και σύνολα γραφείων στο Σίδνευ με φουτιριστικές τεχνικές. Δεν πειράζει σκέφτηκα τουλάχιστον είδαμε τι κάνει ο πολιτισμένος κόσμος. Κράτησα τη σελίδα να τη δείχνω σαν παράδειγμα και άφησα να ψάξω για τον Όμηρο αλλη φορά.

Μετά από καιρό επανήλθα. Με πήγε πάλι στις μηχανές αντιβαρύτητας. Αφού περιηγήθηκα και πάλι τα διάφορα που είχαν γίνει περισσότερα, κοίταξα την ταυτότητα του γραφείου. Πολυπληθής ομάδα και με το ονομα Όμηρος ένας τύπος ίδιος ο Don Johnson (Μαιάμι Βαϊς), αντί του δικού μου χαμογελαστού χοντρούλη. Τίποτα και πάλι, αλλά τουλάχιστον σκέφτηκα ότι «εκεί» δεν μπορείς να κάνεις απλά, καλά τη δουλειά σου, πρέπει να έχεις και στυλ και το άφησα.

Μετά από καιρό επανήλθα και σκέφτηκα να κάνω κάτι πιο τολμηρό που επιτρέπει το απρόσωπο του Διαδικτύου. Στον κενό τετράγωνο στο επαφή με την εταιρεία, έγραψα:

"eixa sto dimotiko enan symathiti pou to elegan Omiro, pou pige stin Australia, αn exeis kapoia sxesi apantise;" και έγραψα το όνομα μου. Έτσι κι αλλιώς ήμουν σίγουρος ότι δεν πρόκειται γι’ αυτόν αλλά και αν όχι, δεν πρόκειται κανείς να καταλάβει το μήνυμα αν δεν ξέρει ελληνικά και το έστειλα.

Δυο ώρες αργότερα δέχτηκα ένα μήνυμα στα ελληνοαγγλικα όπως το δικό μου: «giasou G..., ego eimai, ti kaneis, sou grafo apo BlackBerry, eimai cinema me ta paidia mou, dose tilefono tha tilefoniso molis teleiosei»,

Σε λίγο λιγότερο από μια ώρα το τηλέφωνό κτύπησε. Τριανταπέντε χρόνια μετά μιλούσα με τον χαμογελαστό χοντρούλη των παιδικών χρόνων, που είχε μεταμορφωθεί σε λευκό κύκνο στη λίμνη της Αυστραλίας.

__________________________________

Ο Όμηρος είναι παντρεμένος, έχει δύο παιδιά διατηρεί γραφείο με ιδιαίτερη φήμη με έδρα στην Μελβούρνη και το Αμπου Ντάμπι και συνεργαζόμενα γραφεία σε Νέο Δελχί, Ντουμπάι, Χονγκ Κονκ, Μαλαισία. Το εργο του είναι προσανατολισμένο στην αειφόρο ανάπτυξη στον τομέα των εμπορικών κατασκευών. Είναι πολυβραβευμένος αρχιτέκτονας διάγοντας τη ζωή ενός πολυάσχολου επιχειρηματία. (http://www.o1a.com.au)

Μισέλ Πετρουτσιανί (Michel Petrucciani)

2011-08-15T04:56:00.001-07:00

ενας πραγματικά μεγάλος

...ακούγοντας τον βάρδο στο νησί όπου οι τραγουδιστές ψυχαγωγούν τα καλοκαίρια τους πληθυσμούς του αρχιπελάγους με αρπαχτές από τις οποίες εξοικονομούν δεκάδες χιλιάδες ευρω, μεταφέροντας τα χειμερινά προγράμματά τους, αν προγράμματα, ονομάζονται, και στους νησιώτες. Οι τελευταίοι τρέχουν ως τυφλοί να ακούσουν τον πολύ μεγάλο, που τους έκανε την τιμή να έρθει στον τόπο τους. Τα πεζοδρόμια περί τον χώρο συναυλίας ασφυκτιούν, στο νησί σκορπά μια απόκοσμη ησυχία μια και το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού πηγαίνει με τα καλύτερα των ενδυμάτων στον τραγουδιστή που τους τίμησε, όπως ανήμερα της Λαμπρής στην εκκλησία. Εκτός του διακεκομμένου αντίλαλου της φωνής του τραγουδιστή που πλανάται πάνω από την πόλη και τα φώτα των συνεργείων που μένουν ανοικτά μέχρι τις πρωινές ώρες για να μαζέψουν οι τεχνικοί τις μικροφωνικές δεν βρίσκω τίποτα το ιδιαίτερο, ούτε θα έδινα χρήματα για να πλουτίσω ακόμα περισσότερο τον «καλλιτέχνη» που συμβάλει ως υλικό κοσμικής στήλης και στο πλουτισμό των λεγόμενων «επιχειρηματιών».

Μερικά χρόνια πριν, στην γαλλική τηλεόραση, σε ένα από τα εβδομαδιαία σόου μουσικής ο αντίστοιχος Ρούλα Κορομηλά, σε γαλλικό επίπεδο Μισέλ Ντρουκέρ, ανήγγειλε τον επόμενο τραγουδιστή. Δεν θυμάμαι ποιος ήταν ο προηγούμενος, αλλά η εκπομπή διημήβονταν σε ένα εντυπωσιακό σκηνικό μιας πρώην διαμορφωμένης βιομηχανικής αποθήκης. Ο παρουσιαστής και παραγωγός με παρουσία που άρχιζε από την απόλυτη ευγένεια και τέλειωνε στην απόλυτη υποτέλεια ελέω «αξίας» του καλλιτέχνη, φώναξε ένα άγνωστο όνομα αφού είπε διάφορα άκρως επαινετικά, που επαναλάμβανε με παραλλαγές, για όλους τους καλεσμένους.

Το όνομα του καλλιτέχνη Μισέλ Πετρουτσιανί. Δεν ήξερα τι μουσική έπαιζε. Συνήθως η εκπομπή καλούσε τραγουδιστές της ποπ - βαριετέ σκηνής όταν οι εταιρείες τους ετοίμαζαν τον νέο τους δίσκο και μεγάλα διεθνή ονόματα που ήταν σε περιοδεία ανά τον κόσμο.

Οι προβολείς έριξαν το φως στο βάθος, σε έναν κρεμανταλά με χαρντ ρόκ αμφίεση που προχωρούσε ζωηρά προς την πλευρά του παρουσιαστή που τον περίμενε με ένα τεράστιο χαμόγελο. Μαύρο μπουφάν με μεγάλα σταυρωτά πέτα και ζώνη που κρέμονταν, μπότες από το Τέξας, λοξό τακούνι μυτερές και δερμάτινο μαύρο παντελόνι. Κόμμωση μπανάνα α λα Πρίσλευ. Κωμικοτραγικό. Μια ακόμα απομίμηση του Ελβις στα γαλλικά όπου υπήρχαν δυο τρεις ήδη. Τζόνυ Χαλιντέυ, Εντυ Μιτσελ κα.

Όσο ο τύπος έρχονταν προς το κέντρο για να καταλάβει τη σκηνή τα πράγματα έγιναν ακόμα χειρότερα. Ο μαντράχαλος κρατούσε μια κούκλα στα χέρια! Μια κούκλα στυλ Φρέντι Κρούγκερ. Από αυτές με το παιδικό παράξενο βλέμμα που μετατρέπονται σε βίαιοι δολοφόνοι. Η κούκλα έχει φαλακρό κεφάλι υπερβολικά ζουλιγμένο προς τα πάνω, με μικρά έντονα μάτια στο κέντρο του προσώπου, ενώ το δοξαστικό βήμα του καλλιτέχνη που την μεταφέρει κάνουν τα ελάχιστα πόδια της να πηγαινοέρχονται της πέρα δώθε. Εξαιρετικά κακόγουστο. Χεβυμεταλάς είναι σκέφτηκα, θα μπορούσε να δικαιολογηθεί το αλλόκοτο του ζητήματος.

Η κάμερα κινείται, το φως πέφτει σε ένα μεγάλο μαύρο πιάνο με ουρά ενώ το χαμόγελο του καλλιτέχνη γίνεται τεράστιο όσο πλησιάζει. Η κούκλα μοιάζει για αληθινή και αυτό την κάνει ακόμα περισσότερο αποκρουστική. Ο παρουσιαστής όσο ο καλλιτέχνης κοντεύει να τελειώσει τον ατέλειωτο διάδρομο δείχνει έντονα την οδοντοστοιχία του και αυτός. Κοντεύει να σπάσει το πρόσωπο του. Ο τύπος με τα πέτσινα και το προσποιητό χαμόγελο φτάνει αμίλητος, εναποθέτει την κούκλα στο σκαμπό του πιάνου και εξαφανίζεται από το πλάνο και από την σκηνή και από παντού, περιέργως πώς.

Και τότε ο παρουσιαστής προς μεγάλη έκπληξη, απευθύνεται στην κούκλα λέγοντάς της: Michel le piano est a vous (Μισέλ το πιάνο δικό σας). Ο μαντράχαλος δεν ήταν τίποτα παραπάνω από το ζωντανό αναπηρικό καροτσάκι του πραγματικού καλλιτέχνη που είναι άτομο με έντονες, αν μπορούσε να ειπωθεί, ειδικές ανάγκες. Τα πράγματα γίνονται τραγικά. Παρατηρώ τον φτωχό ανήμπορο να δείχνει έτοιμος να «φάει» το πιάνο. Τα πόδια του κρέμονται στο σκαμπό ενώ ένα αινιγματικό χαμόγελο σχηματίζεται στο πρόσωπό του. Σε λίγο όλοι θα του λεν bravo, bravo, τονισμένα στο O. Οικτίρω τις γαλατικές ευγένειες και τους καθωσπρεπισμούς απέναντι σ’ αυτούς τους ανθρώπους που τους χρησιμοποιούν σαν φώκιες που κτυπάν πολύχρωμα τόπια με τη μουσούδα τους προς τέρψιν του κοινού με την πρόφαση της ένταξης.

Και τότε συμβαίνει το αδιανόητο. Ο μπαρμπαδάκος αρχίζει να «γαζώνει» το κλαβιέ με απίστευτη ταχύτητα. Η μουσική σκορπάει παντού, ο τύπος είναι ασταμάτητος λες και έγινε δεκαπλάσιος και περπατάει και χοροπηδά με λύσσα πάνω στα πλήκτρα με απερίγραπτο δυναμισμό, διαλύοντας μια τζαζ μελωδία σαν κρύσταλο σε εκατομμύρια κομματάκια προς όλες τις κατευθύνσεις. Μένω τω οντι ξερός, μη πιστεύοντας ούτε σ’ αυτό που βλέπω ούτε σ’ αυτό που ακούω. Επί ένα δεκάλεπτο διέλυσε το πιάνο περνώντας από τα ελάχιστα πιανίσιμα σε φόρτε που έμοιαζαν βαριοπούλες. Έβαλε το χέρι βαθιά στη σακούλα και την αναποδογύρισε σε ένα κοινό που κοιτούσε αποσβολωμένο. Η ησυχία που ακολούθησε την τελευταία νότα με βρήκε ενεό, αδυνατώντας να κουνηθώ. Σοκ. (video) (video)

Την επόμενη διάβασα και έμαθα γι’ αυτόν ότι υπήρχε. Βρήκα και αγόρασα όλους του δίσκους του. Περιττό να πω ότι ποτέ τίποτα σχετικό δεν μου άρεσε τόσο όσο εκείνη την φορά. Κρατάω το συμβάν ως ότι πιο εκπληκτικό μου έχει συμβεί στην μικρή μου ιστορία των "ζωντανών" μουσικών ακροάσεων πάσης φύσεως.

Γιατί να μιλήσει κανείς, για τον άνθρωπο με τις ειδικές ανάγκες, μου φαίνεται αστείο, ή για τον καλό μουσικό κι’ αυτό εξ ίσου αστείο. Κουβαλάμε συγκλονιστικά στερεότυπα, απλά η ζωή μας διαψεύδει.

Michel Petrucciani: γάλλος πιανίστας της Τζάζ, ιταλικής καταγωγής, γεννήθηκε το 1962 στο Orange (Γαλλία) και πέθανε το 1999 στη Νέα Υόρκη Ο πατέρας του Antoine Petrucciani διάσημος κιθαρίστας της τζαζ υπήρξε το πρότυπο και ο πρώτος δάσκαλός του μαζί με τον Raymonde Jacquemart. Ο Petrucciani ήταν από τη γέννηση του άτομο με ειδικές ανάγκες με ατελή οστεογένεση. Δεν μπορούσε να πάει σχολείο, αλλά έλαβε μαθήματα δι' αλληλογραφίας. Το 1981 πηγαίνει στην Καλιφόρνια όπου γνωρίζει τον Charles Lloyd, σαξοφωνίστα ενεργό την δεκαετία του 1960 που μπαίνει ξανά στο χώρο και κάνουν εμφανίσεις μαζί. Στην Καλιφόρνια ο Petrucciani παντρεύεται την Erlinda Montano (αμερικανίδα ινδιάνα Ναβάχο). Πεθαίνει σε ηλικία 36 αφήνοντας πίσω μια δισκογραφία πάνω από τριάντα άλμπουμ και εκατοντάδες συναυλίες παντού στον κόσμο. (video) (video)

TAXI: μια άνευ προηγουμένου παραπλανητική κινητοποίηση

2011-08-03T00:14:00.000-07:00

απεργία των ταξί:

μια παραπλανητική κινητοποίηση για να περάσει το πολυνομοσχέδιο της περαιτέρω πτώχευσης των Ελλήνων, χαμηλότεροι μισθοί, συντάξεις κ.λ.π.

Μπράβο στους πολιτικούς που εξαλείφουν την φυσική και την πνευματική υπόσταση των ανθρώπων που θα έπρεπε να υπηρετούν. Μπράβο που ο μεγαλύτερος εχθρός τους είναι οι Ελλήνες. Πρωτοφανής αντιστροφή το κοινοβούλιο να μισεί με τα βδελυγμίας του εκλέκτορες του.

Δεν υπάρχει πια χαμηλή τάξη Ελλήνων, η μεσαία μετατοπίστηκε στα χαμηλά και οι ανώτερες τάξεις και οι έχοντες δεν καταλαβαίνουν τίποτα από μειώσεις ενός, δυο, τριών, μισθών, είναι πολύ ψιλά γι' αυτούς.

...στον ίδιο χρονο που οι ταξιτζήδες ορθά (video), έκλειναν τα πάντα, περνούσαν εκτός της μείωσης των μισθών, την απελευθέρωση των ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ και την νομοθετική ΔIΩΞΗ της

ανωνυμίας των blogs (παγκόσμια πρώτη, εκτός Λιβύης, Βιρμανίας κλπ).

Το αντάλλαγμα των πολιτικών φαντάζομαι ότι πρέπει να είναι μεγάλο για να "πατάν" με τέτοια σπουδή και λύσσα την ψυχή του Ελληνα σαν γόπα στο χώμα.

Αγαπητοί πολιτικοί μη σταματάτε σε τίποτα. Λεηλατήστε, απαξιώστε, ωθήστε στην υλική και ψυχική εξόντωση των Ελλήνων.

Ποίον άραγε υπηρετείτε;

"...σε όποιο αφεντικό δουλεύεις, από αυτό θα πληρωθείς..."

σύγχρονος λαϊκός άγιος

Amy Winehouse ένα εκπληκτικό μουσικό ταλέντο

2011-07-24T02:33:00.000-07:00

Amy Winehouse:

η δυνατότητα έκφρασης της φυσικής και ψυχικής προσωπικής αποσύνθεσης, αποτελεί την συνταγή που οδηγεί στα αστέρια

Γεννημένη τις 14 Σεπτεμβρίου 1983, ο πατέρας ταξιτζής και μητέρα φαρμακοποιός, η Amy μεγαλώνει στο Λονδίνο σε εβραϊκή οικογένεια, όπου κυριαρχεί η μουσική τζαζ. Ο πατέρας της είναι εξαιρετικός ερασιτέχνης και τα αδέρφια της μητέρας της επαγγελματίες μουσικοί. Στα δέκα της κάνει ντουέτο ραπ με την πιο κοντινή της φίλη, στα δεκατρία αγοράζει την πρώτη της κιθάρα και τραγουδά σόουλ.

Γίνεται δεκτή στο Σχολείο Παραστατικών Τεχνών και Τεχνολογίας του Brit (Brit School for Performing Arts and Technology) ένα ιδιαίτερα επιλεκτικό σχολείο στο Λονδίνο, που ειδικεύεται στην εκπαίδευση στις τέχνες του θεάματος, απόφοιτοι του οποίου μεταξύ άλλων είναι οι Kooks, Katie Melua και η Adele.

Γράφει η ίδια την μουσική και στίχους και φυσικά τραγουδά. Στα 20 εκδίδει το πρώτο της άλμπουμ "Frank" (video).Οι Βρετανοί ερωτεύονται την μπάσα και ερεθιστική φωνής που συνοδεύεται από το αυθεντικό λονδρέζικο αξάν της (video). Συγχρόνως με την άνοδο, ανεβαίνουν και τα πάθη της που αποτελούν τον φόβο και τρόμο των εκπομπών και των συνεντεύξεων αλλά κυρίως του ίδιου της του εαυτού. Η ζωή της είναι, αυτή ενός βαριά εξαρτημένου ατόμου. Σπάνιες είναι οι καθημερινές και δημόσιες εμφανίσεις της τόσο εκτός αλλά και πάνω στη σκηνή, σε κατάσταση νηφαλιότητας. Παρά τον εθισμό, την αυτο-υποτίμηση και την παράκρουση, η Amy υπογράφει κείμενα σπαρακτικά, σκληρά, ανατρεπτικά. Το δεύτερο άλμπουμ της, "Back to Black" γίνεται παγκόσμια επιτυχία. Η μουσική βιομηχανία της απονέμει πέντε Grammy (video).
Με τατουάζ φορτηγατζή, μάτια φορτωμένα ακραία με μάσκαρα και φορώντας ένα τεράστιο λάχανο τουρσί στο κεφάλι για κόμμωση, αντί να καταστεί το όνειδος της αισθητικής, γίνεται η έμπνευση του Lagerfeld σε μια από τις επιδείξεις του (video).
Σχεδόν όλα όσα κερδίζει λέει ο πατέρας της, και είναι πολλά, πηγαίνουν για την αγορά ναρκωτικών ουσιών. Η οποιαδήποτε εμφάνισή της είναι δραματική. Ζεί μόνιμα στον κόσμο της παραίσθησης. Ψάχνει κανείς να βρει φωτογραφίες της στο διαδίκτυο που να μην την υποτιμούν ως άνθρωπο τόσο δραματικά.

Όπως ήταν φυσικό και αναμενόμενο βρέθηκε νεκρή το Σάββατο το απόγευμα στο σπίτι της στο Λονδίνο στην ίδια ηλικία με άλλους επιφανείς ναρκομανείς και ένα νέο είδωλο της λαϊκής (POP) κουλτούρας του σύγχρονου κόσμου γεννήθηκε, η Amy Winehouse. Ακούστε μια μετά θάνατο παραγωγή που κρατούσαν οι δικσογραφiικές με τον Τονι Μπένετ. Εξαιρετική (video)

Προσέξτε τις εκτελέσεις των τραγουδιών (video) μόνο η τρίτη είναι εκτέλεση studio (δουλεμένη ψηφιακά φωνή και ήχος) οι δυο πρώτες είναι σχεδόν a capella (μόνο φωνή), που δείχνει το εξαιρετικό μέταλλο και το αψεγάδιαστο της φωνής της και την αμεσότητα και την ειλικρίνεια της εκτέλεσης.

ΧΡΕΟΚΟΠΗΣΑΜΕ

2011-07-21T23:41:00.000-07:00

αλλά με άξιους κυβερνήτες

Που μπορεί να πάει ο νεαρός πιο πάνω; Η διακυβέρνηση της χώρας του ανήκει δικαιωματικά.

Μετά την χθεσινή "καθομολόγηση", της χρεοκοπίας είναι γεμάτο κυβερνητικούς απίθανους, πρωτοκλασάτους, σε όλα τα κανάλια σήμερα (22 Ιουλίου 2011) για να προλάβουν να μπολιάσουν την κοινή γνώμη ότι αυτό δεν το λεν χρεοκοπία αλλά κάπως αλλιώς, που έχει πλεονεκτήματα... Έλα που όλα τα ξένα δημοσιεύματα το αναφέρουν ως χρεοκοπία. Δεν πειράζει όμως την δουλειά θα την έχουν κάνει. Οι αμφιβολίες θα έχουν περάσει ότι αυτό δεν μπορεί, βρε αδερφέ, να αποκληθεί χρεοκοπία. Άλλωστε η παιδεία του έλληνα είναι τόσο "ελαφρά" πλέον που δεν επιτρέπει ούτε περαιτέρω έρευνα ούτε κριτική σκέψη, ότι λέει ο Δοντάς, η Στοματού, ο Αυτιάς, ο ΠαρταΟλα δημοσιογράφος.

Και εν τω μεταξύ ο κοσμάκης χάνει όλο και περισσότερο την αγοραστική του δύναμη, με άλλα λόγια κατρακυλά ολοταχώς στην φτώχεια. Μόνο οι πολιτικοί παραμένουν αλώβητοι και μάλιστα πλουτίζουν περαιτέρω, 13 εκατομμύρια πήραν τα κόμματα πριν μερικές μέρες για να μπορεί να κυβερνάται στους δύσκολους καιρούς η χώρα. Ένα Μνημόνιο, μια Ενδιάμεση συμφωνία για να σωθούμε (εμείς βέβαια, όχι αυτοί) και τελικά μας οδήγησαν σ' αυτό που θα απέτρεπαν τα προηγούμενα, την χρεοκοπία. Στην πράξη όργανα ειναι που ακολουθούν τους πειραματισμούς των "αγορών", αντί να κυβερνάν. Γι' αυτό και κανείς απο έξω δεν τους ζητάει να μειώσουν τους σκανδαλώδεις μισθούς τους (ψηλότεροι στην Ευρώπη), ώστε απρόσκοπτα να μας οδηγούν στις "επιβεβλημένες αλλαγές".

Τι άκουσα να λέει μετά τις ευρωπαϊκές διαβουλεύσεις, ένας τύπος, που εν μέσω κρίσης κάνει κανόε-καγιάκ για ένα πεντάωρο και φοράει χαι-τεκ χαμαλί για την ισορροπία, χθες βράδυ, ηταν ασύλληπτο. Δεν ήταν συνδεδεμένος; Νόμιζε ότι έλεγε μάθημα στο δημοτικό στη Σουηδία; Δεν ξέρω, πάντως του φαίνονταν ότι η χώρα αλλάζει στ' αλήθεια. Δεν τολμώ να σκεφτώ ότι το έκανε επιτηδες γιατί ειναι σοβαρό, θα επιλέξω (έτσι μας έχουν μάθει να λέμε, ενώ συμβαίνει το άλλο) στο ότι κάτι έτρεχε με το νοητικό του αποθεματικό.

Μπράβο Ελλάς.

… και παράλληλα οι «υπομόχλιοι» των διάφορων Λεσχών και Συμφερόντων περνάν απίστευτα νομοθετήματα, άσχετα με το μνημόνιο, είναι τώρα η ευκαιρία. Όταν μετά από αρκετά χρόνια θα καταλαγιάσει το γεγονός, θα αναρωτιόμαστε τι έχει συμβεί με την Θράκη, τις ΑΟΖ, την Παιδεία και για άλλα που δυστυχώς θα συνειδητοποιούμε μόνο τότε.

Αυτοί θα μάθουν γράμματα στα παιδιά σας. Αστείο, αστείο... απλά πήρα την φωτο απο τούρκικο σήριαλ.

o χιμπαντζής και το το όπλο του - chimp with a gun

2011-07-18T00:29:00.000-07:00

ποιος είναι ο πραγματικός πίθηκος;

video

κάντε κλίκ εδώ για να δείτε το video

Δείτε τη συμπεριφορά ενός πρωτεύοντος θηλαστικού σε μια ομάδα στρατιωτών στη Δυτική Αφρική.

Πολύ ενδιαφέρον και διδακτικό video για τη συμπεριφορά των ανθρώπων που από ευτυχούντες εξουσιαστές, μετατρέπονται εντός δευτερολέπτου, σε αλλόφρονες κυνηγημένους. Περιττεύουν τα σχόλια για την ομοιότητα του "ζώου" με τον λογικό άνθρωπο.

Αν το video είναι αληθινό (υπάρχει και αυτή η περίπτωση), ο χιμπαντζής θα πρέπει να έχει δει πολλές φορές την σκηνή του αλλαλάζοντα ενόπλου με το καλάσνικοφ υψωμένο...

η πρώτη συνάντηση με τους Tulambi

2011-07-17T11:53:00.000-07:00

πρώτη συνάντηση μεταξύ ανθρώπων διαφορετικών πολιτισμών

video

κάντε κλίκ εδώ για να δείτε το video

Στην ουσία ποιος θα ενδιαφέρονταν για κάτι τύπους που βρίσκονται σε προϊστορική εποχή. Εμείς θα το θέλαμε; Μάλλον όχι. Πόση ώρα άραγε θα μπορούσες να καθίσεις μαζί με έναν άνθρωπο που δεν ξέρει τι είναι ένα φυλτζάνι καφές ή δεν ξέρει να σχολιάσει την ευφυΐα του πρωθυπουργού σου και το σκάνδαλο του ποδοσφαίρου;

Στο ερώτημα αν υπήρχαν άνθρωποι άλλων πολιτισμών, πιθανώς πιο εξελιγμένων και αν θα ήθελαν να μας γνωρίσουν, η απάντηση είναι εξαιρετικά απλή. Δεν συντρέχει σχεδόν κανένας λόγος. Μάλλον μόνο για ανθρωπολογική μελέτη, αν υφίσταται στον πολιτισμό τους . Να διαπιστώσουν δηλαδή πως θα αντιδρούσαμε στα «καθρεπτάκια» τους, τα διαφορετικά τους όπλα, τα πάσης φύσεως καθημερινά τεχνολογικά τους κατασκευάσματα.

Οι ανθρωπολόγοι πάντως μας δείχνουν τι συμβαίνει σε μια παρόμοια συνάντηση μεταξύ ανθρώπων από την προϊστορική εποχή που για πρώτη φορά συναντούν ανθρώπους της δικιάς μας εποχής. Συγκλονιστική συνάντηση προσέξτε τις αντιδράσεις, τις συμπεριφορές, την απόσταση, την σχέση και τελικά την επαφή.

Η συνάντηση γίνεται με τη φυλή Tulambi στη Νέα Γουινέα με την αποστολή του Βέλγου ανθρωπολόγου Jean Pierre Dutilleux το 1997.

Αtlantis τέλος

2011-07-12T23:55:00.001-07:00

φύγε εσύ, έλα εσύ;

πήγαινε και πήγαινε

έλα

Στις 11:29 πμ στις 8 Ιουλίου 2011, το διαστημικό λεωφορείο Ατλαντίς εκτοξεύτηκε στο διάστημα. Τέσσερις αστροναύτες κατευθύνθηκαν προς την τροχιά για τον το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και θα φτάσει την Κυριακή. Είναι135η και τελευταία πτήση στο διάστημα, 30 χρόνια μετά την πρώτη του πτήση τον Απρίλιο του 1981.

Οι αστροναύτες του διαστημικού λεωφορείου θα βοηθήσουν να ρυθμιστεί η λογιστική μονάδα εφοδιασμού, που είναι γεμάτη με αναλώσιμα και ανταλλακτικά για να διατηρηθούν οι λειτουργίες του σταθμού μετά τη συνταξιοδότηση των διαστημικών λεωφορείων. Το πλήρωμα, επίσης, θα πραγματοποιήσει ρομποτική αποστολή ανεφοδιασμού, ένα πείραμα για να ελέγξει εργαλεία και τεχνικές για τον ρομποτικό ανεφοδιασμό των δορυφόρων στο διάστημα.

Η 12 ημερών αποστολή είναι η 33η για την Ατλαντίδα, η οποία πήρε το όνομά της από ένα σκάφος ωκεανογραφικών ερευνών. Στην πραγματικότητα, όλα τα λεωφορεία πήραν το όνομά τους από διάσημα εξερευνητικά πλοία: Challenger, Endeavour, το Discovery, και Κολούμπια. "Το ταξίδι δεν τελειώνει σήμερα. Έχουμε ολοκληρώσει ένα κεφάλαιο ενός ταξιδιού που δεν θα τελειώσει ποτέ", είπαν από τη NASA.

σταματάμε εμείς ίσως γιατί έρχονται αυτοί…

πηγαίνοντας να πάρει θέση

στην πλάτη ενός Μποινκ για το Κανάβεραλ

περιμένοντας την εκτόξευση

μέσα

έξω

απο πάνω

λεηλασίες: μια αναπτυξιακή διαδικασία

2011-07-10T02:20:00.000-07:00

μακό μπλουζάκια τον Μεσαίωνα

Η ένδυση μέχρι και λίγο πριν την βιομηχανική επανάσταση είναι πολύτιμο αγαθό. Δεν είναι καθόλου περίεργο που οι πρώτοι που κάνουν γιγάντιες περιουσίες μετά την εκμηχάνιση της υφαντουργίας είναι οι αυτοί που ενεργοποιήθηκαν στην υφασματοβιομηχανία, κυρίως στην Αγγλία.

Σήμερα η βιομηχανία της κλωστοϋφαντουργίας είναι κάτι συνηθισμένο και εξ αιτίας της εκμηχάνισης, κάτι ιδιαίτερα φτηνό για την αγορά. Είναι σχεδόν μη κατανοητή η διαφορά αξίας (χρηματικής και ποιοτικής ) ενός σεντονιού και μιας κοινής μπλούζας μεταξύ του1200 και 2000. Ένας άνθρωπος του μεσαίωνα θα μπορούσε με δυσκολία να αντιληφθεί πόσο ασήμαντο είναι ένα «μακό» του σήμερα. Ούτε βέβαια ένας σημερινός να καταλάβει γιατί άραγε έπρεπε να φυλάσσεται με τόσο σπουδή ένας χιτώνας.

Κατά τον μεσαίωνα στις λεηλασίες που αποτελούν ένα συνηθισμένο τρόπο πλουτισμού και επίσης μια αναμενόμενη «θεομηνία» από τους ανθρώπους της εποχής, τα υφαντά προϊόντα αποτελούν περιζήτητη λεία όπως τα σκεύη, τα όπλα, τα βιβλία αλλά και οι άνθρωποι (το πιο ακριβά ανταλλάξιμο προϊόν). Άμα την αλώσει την πόλης τους, οι άνθρωποι απογυμνώνονται στην κυριολεξία από κάθε ένδυση.

Είναι ενδεικτική η περιγραφή, από την άλωση της Θεσσαλονίκης από τους Λατίνους το 1185 από τον Ευστάθιο Θεσσαλονίκης

"...ενώ οι οικοδεσπότες είχαν διωχθεί και περιπλανιόντουσαν από δω κι’ από κει πεινώντας, διψώντας και ριγώντας από το κρύο, καθώς ήταν επιπλέον γυμνοί. Και μακάρι να ήταν τελείως γυμνοί, γιατί εστί τουλάχιστον να τους ευσπλαχνίζονταν όσοι τους είχαν γυμνώσει. Οι δικοί μας επινοούσαν ενδύματα, για να αποφεύγουν το θέαμα ντροπής, και έτσι προκαλούσαν έλεος. Η ανάγκη ωθούσε τον καθένα να βρει ένα οποιοδήποτε ένδυμα, ακόμη και το πιο παράξενο. Όσοι το έβλεπαν και δεν ένιωθαν οδύνη, θα μπορούσαν να γελάσουν με το κωμικό θέαμα. Οποίος όμως ήταν βουτηγμένος στο πένθος δεν θα μπορούσε να μην πεθάνει από λύπη."

μάλλινος παιδικός χιτώνας (Βυζαντινό Μουσείο Αθήνα)

2011 Honda Chopper Consept

2011-07-03T02:30:00.000-07:00

ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΕΙΝΑΙ ΔΩΡΕΑΝ

με έμπνευση την τριλογία του Star Wars,

o Peter Norris μέλος της ομάδας του Pininfarina

δίνει μια ιδέα για το πώς πιθανά θα είναι η μοτοσυκλέτα του μέλλοντος

και μόνο κοιτώντας την, οι "γραμμές" της

σε κάνουν να καταπίνεις γλυκά τα χιλιόμετρα σε μακρυές παραβολικές τροχιές

...καλοκαίρι είναι ότι θέλουμε μπορούμε

να ονειρευόμαστε...

η Ελλάδα ούτε μπορεί ούτε θέλει να σωθεί: Κριστίν Λαγκάρντ

2011-05-22T01:21:00.000-07:00

μήπως δεν βγήκαμε ποτέ από την επταετία΄(video)

«…η Ελλάδα ούτε μπορεί ούτε θέλει να σωθεί…» Κριστίν Λαγκάρντ

(υπουργός οικονομικών της Γαλλίας, υποψήφια για την διεύθυνση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην θέση του Στρός Καν)

σωστό συμπέρασμα;

λάθος κάνει η κ.Λαγκάρντ, ή δεν ξέρει την ελληνική πραγματικότητα. Ο κόσμος, ο μέσος έλληνας δεν ζητά και συζητά παρά μόνο αυτό. Πώς θα αλλάξουμε, πώς θα αλλάξουμε την πολιτική μας, πώς θα αλλάξουμε τους πολιτικούς για να αλλάξουν την πολιτική.

ποιος δεν θέλει να σωθεί;

η πολιτική τάξη είναι αυτή που δεν θέλει, αυτη που κατά κύριο λόγο θα έπρεπε να το κάνει, όταν μάλιστα το κεντρικό χαρακτηριστικό του δημοκρατικού πολιτεύματος είναι η δυνατότητα αλλαγής κατ’ απαίτηση της θέλησης των πολιτών και η ουσιαστική διαφορά από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα

πώς καταφέρνει να μην το κάνει;

η πολιτική τάξη με διάφορους τρόπους (άλλη συζήτηση) καταφέρνει να αποτρέψει την δημιουργία νέων πολιτικών σχημάτων, κομμάτων και λογικών

τα κόμματα εσωτερικά δεν επιτρέπουν την εσωτερική τους ανανέωση (άλλη συζήτηση) με νέους ανθρώπους, με νέες ιδέες, με νέες πρωτοβουλίες

τα λόμπι των μεγαλοπαραγόντων φιμώνουν, σταματάν, απαγορεύουν την μαζική διακίνηση κάθε μη αρεστής πληροφορίας, την προβολή «επικίνδυνων» ιδεών και ιδεολογιών

άρα η Ελλάδα έχει έλλειμμα πολιτικής ωριμότητας;

ναι, οι πολίτες θέλουν με όλο τους το είναι να αλλάξουν, να προλάβουν την κατάρρευση, αλλά δεν μπορούν να φτάσουν στο σύστημα, δε μπορούν έστω να το παρακάμψουν, δεν έχουν λόγο για την ζωή τους, όπως το απαιτεί το κάθε δημοκρατικό πολίτευμα

ποια είναι τα όρια της ωριμότητας του ελληνικού συστήματος;

δεν είναι δικτατορία αλλά ούτε μιας υγιής δημοκρατία, είναι μια ελλειμματικά δημοκρατική χώρα

η ισορροπία του δίπολου, θέληση αλλαγών και δυνατότητα αλλαγών ορίζει τον βαθμό δημοκρατίας. Η απομάκρυνση από την δυνατότητα δημοκρατικής αλλαγής κάνει δικτατορία, το πλησίασμα στην δυνατότητα δημοκρατικής αλλαγής κάνει δημοκρατία

μπορούμε να δούμε ομοιότητες στις ταραχές των αραβικών κρατών;

κλυδωνίζονται, όπως επαναλαμβάνεται παντού και από κάθε κατεύθυνση, διότι ο κόσμος απαιτεί αλλαγές ενώ οι ηγέτες τους δεν θέλουν. Το ίδιο δεν συμβαίνει και στην χώρα μας; Θέλουμε αλλά δεν το θέλει και δεν το επιτρέπει η πολιτική τάξη

ναι αλλά αυτά τα καθεστώτα μοναρχικά ή μοναρχίζοντα δεν είναι;

όπως και οι πιο αδαείς μπορούν να συμπεράνουν από τα ονόματα των κυβερνώντων μας, με μια μικρή παραλλαγή προς το δημοκρατικότερο, η Ελλάδα είναι μια «κληρονομική δημοκρατία». Παραλλαγή της δημοκρατίας επί το μοναρχικότερο ή μοναρχία επί το δημοκρατικότερο.

υπάρχει λύση;

η δυνατότητα διαφορετικής ανάγνωσης, ανάλυσης, προσέγγισης των γεγονότων που συμβαίνουν, πέρα από αυτό που «μας προσφέρεται». Με άλλα λόγια απαιτείται η άμεση συνειδητοποίηση της ανάγκης ανόδου του, παρά τα φαινόμενα, χαμηλού μορφωτικού επιπέδου που θα δώσει την δυνατότητα να αποκτήσουμε ορθή κρίση

Δάσκαλοι που κάνουν μάθημα για να κάνουν, μαθητές που νομίζουν ότι όλα γίνονται από μόνα τους χωρίς δουλεία, γονείς που θεωρούν ότι οι καλός βαθμός εξασφαλίζει την παιδεία των τέκνων. Για της ουσία ουδείς ενδιαφέρεται, μόνο για το φαίνεσθαι

μια Ελλάδα γεμάτη από πρώην άριστες μαθήτριες …γιατί όμως δεν πάει καλά;

Ο Ράνσιμαν (Steven Runciman) & το Βυζάντιο

2011-05-01T10:31:00.000-07:00

το Βυζάντιο του Στήβεν Ράνσιμαν

Εναπομείναν βυζαντινό αυτοκρατορικό διάδημα, τα υπόλοιπα έλιωσαν και έγιναν χρυσός από τους "σταυροφόρους" (δώρο στους Ούγγρους από τον αυτοκράτορα Μιχαήλ Δούκα, 1071)

Πώς νοιώθει ένας άνθρωπος που ασχολείται τόσα χρόνια με το Βυζάντιο; Κουραστήκατε;

Δύσκολο να απαντήσω. Το ενδιαφέρον μου ποτέ δεν εξανεμίστηκε. Όταν άρχισα να μελετώ το Βυζάντιο, υπήρχαν πολλοί λίγοι άνθρωποι σ' αυτήν τη χώρα (σ.σ. τη Μεγάλη Βρετανία) που ενδιαφέρονταν, έστω και ελάχιστα για το Βυζάντιο. Μ' αρέσει να πιστεύω πως «δημιούργησα» ενδιαφέρον για το Βυζάντιο. Αυτό που με ικανοποιεί, ιδιαίτερα σήμερα, είναι ότι πλέον υπάρχουν αρκετοί, πολλοί καλοί εκπρόσωποι (σ.σ. της σπουδής του Βυζαντίου) στη Βρετανία. Μπορώ να πω ότι αισθάνομαι πατρικά απέναντί τους. Είμαι ευτυχής, λοιπόν, που επέλεξα το Βυζάντιο ως το κύριο ιστορικό μου ενδιαφέρον.

Κι ήταν ελκυστικό για σας όλα αυτά τα χρόνια;

Πιστεύω πως κάθε γεγονός της ιστορίας, αν αρχίσεις να το μελετάς σε βάθος, μπορεί να γίνει συναρπαστικό. Το δε Βυζάντιο το βρίσκω εξαιρετικά συναρπαστικό, γιατί ήταν ένας αυθύπαρκτος πολιτισμός. Για να μελετήσεις το Βυζάντιο, πρέπει να μελετήσεις την τέχνη, να μελετήσεις τη θρησκεία, να μελετήσεις έναν ολόκληρο τρόπο ζωής, που είναι πολύ διαφορετικός από το σημερινό.

Καλύτερος ή χειρότερος;

Κοιτάξτε... Δεν είμαι σίγουρος αν θα μου άρεσε να ζήσω στους βυζαντινούς χρόνους. Δε θα μου άρεσε, λόγου χάριν, να αφήσω γένια. Ωστόσο, στο Βυζάντιο είχαν έναν τρόπο ζωής που ήταν καλύτερα δομημένος. Άλλωστε, όταν έχεις έντονο θρησκευτικό συναίσθημα, η ζωή σου «μορφοποιείται» κι είναι πολύ πιο ικανοποιητική από τη σημερινή, όπου κανείς δεν πιστεύει σε τίποτε αρκετά.

Άρα ήταν μία θρησκευτική Πολιτεία;

Ήταν ένας πολιτισμός, στον οποίο η θρησκεία αποτελούσε μέρος της ζωής.

Και στους έντεκα αυτούς αιώνες;

Νομίζω ότι ο κόσμος μιλά για το Βυζάντιο λες κι παρέμεινε το ίδιο, ένας πολιτισμός αμετάβλητος κατά την διάρκεια όλων αυτών των αιώνων. Είχε αλλάξει πολύ από την αρχή ως το τέλος του, αν και κάποια συγκεκριμένα βασικά στοιχεία κράτησαν σε όλη τη διάρκειά του -όπως το θρησκευτικό αίσθημα. Μπορεί να διαφωνούσαν για θρησκευτικά ζητήματα αλλά πίστευαν όλοι, κι αυτό το αίσθημα είναι μόνιμο. Ο σεβασμός, η εκτίμηση στις τέχνες, ως εκείνες που ευχαριστούν το Θεό, κι αυτά διατηρήθηκαν. Κι έτσι, παρ' ότι οι μόδες άλλαζαν, η οικονομική κατάσταση άλλαζε, οι πολιτικές καταστάσεις άλλαζαν, υπήρχε μια ακεραιότητα, πολύ ενδιαφέρουσα μέσα στο σύνολο.

Μιλάμε για θρησκεία κι ηθική. Το Βυζάντιο πολλοί το θεωρούν μία περίοδο πολέμων, δολοφονιών, δολοπλοκιών, «βυζαντινισμών» που ουδεμία σχέση είχε με την ηθική.

Γίνονταν και τότε πολλοί φόνοι, αλλά δεν υπάρχει περίοδος της ιστορία που αυτοί να λείπουν. Κάποτε έδινα μια διάλεξη στις Η.Π.Α., και στο ακροατήριό μου ήταν κι η κόρη του προέδρου Τζόνσον, που μελετούσε το Βυζάντιο. Ήρθε στη διάλεξη με δύο σωματοφύλακες, δύο σκληρούς κυρίους που την πρόσεχαν. Μου εξήγησε ότι αγαπούν τη βυζαντινή ιστορία, γιατί είναι γεμάτη φόνους, και φαντάζει σαν σχολικό μάθημα (homework). Είχα το τακτ να μην της πω ότι, ως τότε, το ποσοστό των αμερικανών προέδρων που είχαν δολοφονηθεί ήταν πολύ μεγαλύτερο -σε σχέση με τα χρόνια ύπαρξης των Η.Π.Α.- από το ποσοστό των δολοφονημένων βυζαντινών αυτοκρατόρων στη διάρκεια της αυτοκρατορίας. Οι άνθρωποι συνεχίζουν να δολοφονούν. Ανοίξτε τα μάτια σας!

Γράφετε στο "Βυζαντινό πολιτισμό" ότι δεν υπήρχε θανατική ποινή στο Βυζάντιο.

Όντως, δεν σκότωναν. Και η μεγάλη διαφορά φαίνεται στους πρώτους χρόνους. Όταν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία έγινε χριστιανική, μία από τις βασικότερες αλλαγές ήταν να σταματήσουν οι μονομαχίες, να μη πετούν πια ανθρώπους στα λιοντάρια, κι όλα τα σχετικά. Η αυτοκρατορία έγινε πολύ πιο ανθρωπιστική. Και πάντα, απέφευγαν όσο μπορούσαν τη θανατική ποινή. Κατά καιρούς, κάποιοι αυτοκράτορες κατέφευγαν σε αυτή, αλλά οι περισσότεροι χρησιμοποιούσαν ως εσχάτη τιμωρία, μια μέθοδο που σήμερα μας φαίνεται αποτρόπαια: τον ακρωτηριασμό κάποιας μορφής. Αλλά μου φαίνεται, ότι οι περισσότεροι άνθρωποι θα προτιμούσαν να τους κόψουν π.χ. ένα χέρι, παρά να τους θανατώσουν.

Υπάρχει εδώ και καιρό ένας διάλογος ανοικτός στην Ελλάδα. Υπάρχουν σύγχρονοι Έλληνες διανοούμενοι που υποστηρίζουν ότι το Βυζάντιο δεν αξίζει να μελετηθεί ιδιαίτερα, ότι δε δημιούργησε τίποτε, ότι είχε σχολιαστές των γραφών κι όχι διανοούμενους. Με μια φράση «δεν ήταν και τίποτε αξιομνημόνευτο».

Νομίζω ότι αυτοί οι Έλληνες είναι πολύ άδικοι με τους βυζαντινούς τους προγόνους. Δεν ήταν μια κοινωνία χωρίς διανοούμενους -αρκεί να δεις τη δουλειά και την πρόοδο της βυζαντινής ιατρικής. Μπορεί να μη συμπαθεί κάποιος τη θρησκεία, αλλά μερικοί από τους εκκλησιαστικούς συγγραφείς όπως οι Καπαδόκες πατέρες, και πολλοί ακόμη, ως το Γρηγόριο τον Παλαμά, ήταν άνθρωποι μοναδικής πνευματικότητας... Υπήρχε έντονη διανόηση και πνευματική ζωή στο Βυζάντιο. Κυρίως δε, στο τέλος των βυζαντινών χρόνων, π.χ. στην Παλαιοντολόγεια περίοδο. Είναι αρκετά περίεργο πως, την ώρα που η αυτοκρατορία συρρικνώνονταν η διανόηση ήταν πιο ανθηρή από ποτέ.

Κάποιοι άλλοι υποστηρίζουν ότι δεν είχε τέχνη.

Τότε αυτοί δεν πρέπει να ξέρουν τίποτε από τέχνη. Η βυζαντινή τέχνη ήταν από τις μεγαλύτερες σχολές τέχνης παγκοσμίως. Κανένας αρχαίος Έλληνας δε θα μπορούσε να χτίσει την Αγία Σοφία, αυτό απαιτούσε πολύ βαθιά τεχνική γνώση. Κάποιοι, ξέρετε, υποστηρίζουν, ότι η βυζαντινή τέχνη είναι στατική. Δεν ήταν καθόλου στατική, αλλά ήταν μια σχολή τέχνης από τις σημαντικότερες στον κόσμο, που όσο περνά ο καιρός εκτιμάται όλο και περισσότερο, κι όσοι έλληνες διανοούμενοί σας λένε ότι το Βυζάντιο δε δημιούργησε τίποτε, είναι τυφλοί.

Άρα, όσοι χαρακτηρίζουν «απλή μίμηση κι αντιγραφή» τη βυζαντινή τέχνη, μάλλον σφάλουν.

Αν κάνεις κάτι άριστα, μπορείς να το επαναλάβεις άριστα. Αλλά υπήρχαν πάντα διαφορές. Βλέποντας μια εικόνα, μπορούμε τη χρονολογήσουμε -αν ήταν όλες ίδιες αυτό δε θα συνέβαινε. Υπάρχουν συγκεκριμένες παραδόσεις που διατηρούνταν, αλλά η τέχνη αυτή παρουσιάζει μεγάλες διαφορές από αιώνα σε αιώνα. «Κόλλησε» και παρέμεινε η ίδια μετά την πτώση της Τουρκοκρατίας, διότι έλειπαν από τη χώρα σας οι φωτισμένοι χορηγοί.* Η τέχνη των Παλαιολόγων είναι πολύ διαφορετική από την Ιουστινιάνεια. Φυσικά, είχε και αναλογίες, αλλά δεν ήταν μιμητική. Τα πράγματα είναι απλά: οι άνθρωποι που κατατρέχουν το Βυζάντιο ποτέ δεν το μελέτησαν, ξεκίνησαν με προκαταλήψεις εναντίον του. Δε γνωρίζουν τι κατόρθωσε, τι επετεύχθη.

Ελλάδα, Βυζάντιο, σύγχρονη Δημοκρατία: Υποστηρίζεται από ορισμένους ότι το βυζάντιο δεν ήταν Ελληνικό και δεν αποτέλεσε κανενός είδους συνέχεια της αρχαίας Ελλάδας. Δεν είχε δημοκρατία, ή έστω δημοκρατικούς θεσμούς.

Δε νομίζω ότι οι σύγχρονοι έλληνες είναι περισσότερο έλληνες από τους βυζαντινούς. Μέσα στο χρόνο, μες στους αιώνες, οι φυλές δε μένουν καθαρές, υπάρχουν όμως ορισμένα χαρακτηριστικά των πολιτισμών που παραμένουν εθνικά. Οι βυζαντινοί χρησιμοποιούσαν την ελληνική γλώσσα -που άλλαξε λίγο, αλλά οι γλώσσες αλλάζουν- ενδιαφέρονταν για τη φιλοσοφία και τη φιλοσοφική ζωή πάρα πολύ, ήταν μεν υπήκοοι ενός αυτοκράτορα, αλλά αυτός ο αυτοκράτορας έπρεπε να φέρεται σωστά, γιατί γίνονταν εύκολα λαϊκές εξεγέρσεις. Το χειρότερο που θα μπορούσαν να πουν για το Βυζάντιο είναι πως ήταν, μάλλον, ένα γραφειοκρατικό κράτος. Όμως είχε μια πολύ μορφωμένη γραφειοκρατία, πολύ πιο μορφωμένη από τους γραφειοκράτες του σημερινού κόσμου(!!!). Και, τι εννοείτε με τη λέξη «δημοκρατία»; Ήταν όλη η αρχαία Ελλάδα δημοκρατική; Όχι. Θα έλεγα στους Έλληνες που υποστηρίζουν κάτι τέτοιο, να διαβάσουν την ίδια τους την ιστορία, ειδικότερα της κλασσικής Ελλάδας. Εκεί, θα βρουν πολλά να κατακρίνουν... Ποτέ μου δεν κατάλαβα τι ακριβώς σημαίνει «δημοκρατία». Στα περισσότερα μέρη του κόσμου σήμερα, δημοκρατία σημαίνει να σε κυβερνούν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, οι εφημερίδες, η τηλεόραση. Διότι, είναι θεμιτό να έχουμε αυτό που ονομάζεται «λαϊκή ψήφος» αλλά, από τη στιγμή που οι άνθρωποι δεν μπορούν να κρίνουν μόνοι τους -κι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στο σύγχρονο κόσμο που δε σκέφτονται- τότε μεταφέρουν την εξουσία στα χέρια όσων κατέχουν τα ΜΜΕ, οι οποίοι, με τη δύναμη που έχουν, θα έπρεπε να επιλέξουν το δύσκολο δρόμο και να μορφώσουν όλο τον κόσμο. Πολλοί εξ αυτών, όχι όλοι ευτυχώς, είναι ανεύθυνοι. Δημοκρατία μπορεί να υπάρξει μόνον εάν έχουμε ένα υψηλής μόρφωσης κοινό. Σε μία πόλη σαν την αρχαία Αθήνα υπήρχε δημοκρατία -χωρίς να σκεφτόμαστε πως περνούσαν οι σκλάβοι ή οι γυναίκες-, διότι οι άνδρες είχαν όλοι πολύ καλή μόρφωση. Συνήθως δεν εξέλεγαν τους κυβερνήτες τους, τραβούσαν κλήρο, σαν να το άφηναν στα χέρια του Θεού -καμία σχέση με τη βουλή των κοινοτήτων.

Υπήρχε κοινωνικό κράτος στο Βυζάντιο;

Η Εκκλησία έκανε πολλά για τους ανθρώπους. Το Βυζάντιο είχε πλήρη κοινωνική αίσθηση. Τα νοσοκομεία ήταν πολύ καλά, όπως και τα γηροκομεία, τα οποία ανήκαν κυρίως στην Εκκλησία, αλλά όχι μόνο σε αυτήν -υπήρχαν και κρατικά. Ας μη ξεχνάμε ότι ένας από τους πιο υψηλόβαθμους αξιωματούχους του κράτους ήταν ο Ορφανοτρόφος. Σίγουρα η Εκκλησία έπαιξε βασικό κοινωνικό ρόλο.

Δεν ήταν απλά ένα καθεστώς ερημιτών που κάθονταν στο Άγιο Όρος -ήταν κι αυτό, αλλά υπήρχε ένα σύστημα από μοναστήρια στις πόλεις. Τα μοναστήρια φρόντιζαν τους Οίκους για τους γέροντες, των οποίων οι μοναχοί μόρφωναν τη νεολαία - κυρίως τα αγόρια γιατί τα κορίτσια μορφώνονταν στο σπίτι- και τα περισσότερα παρείχαν πολύ καλή μόρφωση. Τα κορίτσια του Βυζαντίου είχαν πολλές φορές καλύτερη παιδεία διότι «απολάμβαναν» περισσότερη ιδιωτική, προσοχή. Νομίζω ότι η βαθμολογία που θα δίναμε στο κοινωνικό έργο της Εκκλησίας, στο Βυζάντιο είναι ιδιαίτερα υψηλή.

Και η παιδεία τους, κατά το Μέγα Βασίλειο, όφειλε να στηρίζεται στον Όμηρο, τον «διδάσκαλο των αρετών».

Ήταν γνώστες της αρχαίας ελληνικής Γραμματείας. Είναι αξιομνημόνευτο, ωστόσο, ότι δεν έδιναν μεγάλη σημασία στους Αττικούς Τραγωδούς, αλλά στους λοιπούς ποιητές. Υπάρχει η διάσημη ιστορία μιας ελκυστικής κυρίας, φίλης ενός αυτοκράτορα, που μας διηγείται η Άννα Κομνηνή. Την ώρα που η κυρία περνούσε, κάποιος της φώναξε έναν ομηρικό στίχο, που μιλούσε για την Ελένη στην Τροία, κι εκείνη κατάλαβε το υπονοούμενο. Δεν υπήρχε κανείς λόγος να της εξηγήσει κάποιος, ποιανού ήταν οι στίχοι. Όλα ανεξαιρέτως τα αγόρια και τα κορίτσια ήξεραν τον Όμηρο. Η Άννα Κομνηνή δεν εξηγεί ποτέ τα σημεία στα οποία αναφέρεται στον Όμηρο, όλοι οι αναγνώστες της τα γνώριζαν.

Αμόρφωτοι, δεν υπήρχαν στο Βυζάντιο;

Άλλα ήταν τα προβλήματα της βυζαντινής γραμματείας. Ήταν τόσο καλοί γνώστες της αρχαίας ελληνικής γραμματείας ώστε επηρεάστηκαν στη διαμόρφωση της γλώσσας. Πολλοί ιστορικοί ήθελαν να γράψουν σαν τον Θουκυδίδη, δεν ήθελαν να γράψουν στη γλώσσα που τους ήταν πιο φυσική αλλά στην αρχαία. Η μεγάλη τραγωδία των βυζαντινών γραμμάτων ήταν η εξάρτησή της από την κλασσική γραμματεία. Όχι γιατί δεν γνώριζαν αρκετά, αλλά γιατί γνώριζαν πολύ περισσότερα από όσα ήταν απαραίτητα, για το δικό τους «δημιουργικό» καλό.

Θα θέλατε να ζείτε στο Βυζάντιο;

Δεν ξέρω αν προσωπικά θα ταίριαζα στην εποχή του Βυζαντίου. Αν ζούσα τότε, σκέφτομαι ότι θα αναπαυόμουν σε κάποιο μοναστήρι, ζώντας, όπως πολλοί μοναχοί ζούσαν, μια ζωή διανοούμενου, χωμένος στις θαυμάσιες βιβλιοθήκες που διέθεταν. Δε νομίζω πως θα ήθελα μια ζωή στη βυζαντινή πολιτική, αλλά, είναι πολύ δύσκολο να βρεις μια περίοδο στην παγκόσμια ιστορία στην οποία θα ήθελες να ζήσεις... Όλα εξαρτώνται από το πολίτευμα, την κοινωνία, την τάξη στην οποία γεννιέσαι. Θα ήθελα να ζω στη Βρετανία του 18^ου αιώνα αν είχα γεννηθεί αριστοκράτης, αλλιώς δε θα μου άρεσε καθόλου. Είναι πολύ δύσκολο να απαντηθεί το ερώτημά σας.

Ορθοδοξία, η αγαπημένη Πώς βλέπετε την Ορθοδοξία μες σε αυτό τον κύκλο;

Έχω μεγάλο σεβασμό για τα χριστιανικά δόγματα, και κυρίως για την Ορθοδοξία, διότι μόνον η Ορθοδοξία αναγνωρίζει πως η θρησκεία είναι μυστήριο. Οι ρωμαιοκαθολικοί κι οι προτεστάντες θέλουν να τα εξηγήσουν όλα. Είναι άσκοπο να πιστεύεις σε μία θρησκεία, θεωρώντας ότι αυτή η θρησκεία θα σε βοηθήσει να τα καταλάβεις όλα. Ο σκοπός της θρησκείας είναι ακριβώς για να μας βοηθάει να κατανοήσουμε το γεγονός ότι δε μπορούμε να τα εξηγήσουμε όλα. Νομίζω πως η Ορθοδοξία συντηρεί αυτό το πολύτιμο αίσθημα του μυστηρίου.

Μα, χρειαζόμαστε το μυστήριο;

Το χρειαζόμαστε, χρειαζόμαστε αυτήν τη γνώση που λέει πως στο σύμπαν υπάρχουν πολύ περισσότερα από αυτά που μπορούμε να κατανοήσουμε. Χρειαζόμαστε την διανοητική μετριοφροσύνη, κι αυτή απουσιάζει, ειδικά μεταξύ των Δυτικών Εκκλησιαστικών ανδρών. Αυτό είναι χαρακτηριστικό της σχέσης των ορθοδόξων με τους αγίους τους - ο σεβασμός της ταπεινότητας.

Πώς σχολιάζετε το γεγονός ότι αρκετοί άγιοι ανακατεύτηκαν στην πολιτική ή άσκησαν πολιτική;

Όλοι όσοι θέλουν να επηρεάσουν άλλους ανθρώπους ασκούν πολιτική, και είναι πολιτικοί. Πολιτική σημαίνει να προσπαθείς να οργανώσεις την Πόλιν με ένα νέο τρόπο σκέψης. Οι άγιοι είναι πολιτικοί. Ποτέ δεν πίστεψα ότι μπορείς να διαχωρίσεις την πίστη προς τους Αγίους από τη διανόηση. Επιστρέφω σε όσα είπα για τις εκκλησίες. Από τη στιγμή που προσπαθείς να εξηγήσεις τα πάντα, καταστρέφεις ουσιαστικά αυτό που θα έπρεπε να αποτελεί την ανθρώπινη διαίσθηση, αυτή που συνδέει τη διανόηση με τους αγίους και την αίσθηση του Θεού.

Διανόηση, πολιτική και πίστη στα Θεία, λοιπόν, μπορούν να βαδίζουν μαζί;

Αποτελεί παράδειγμα η πόλη σας, η Θεσσαλονίκη. Ήταν πολύ φημισμένη για τους διανοητές της, ειδικά στα ύστερα βυζαντινά χρόνια. Αλλά είχε και βοήθεια από τους στρατιωτικούς της που, όπως ο Άγιος Δημήτριος, που έρχονταν να τη σώσουν στη σωστή στιγμή. Η πίστη στους Αγίους σου δίνει κουράγιο να υπερασπιστείς την πόλη από τις επιθέσεις, όπως έκανε κι ο Αι-Δημήτρης.

Πώς βλέπετε τις άλλες εκκλησίες;

Η ρωμαιοκαθολική εκκλησία ήταν πάντα και πολιτικό ίδρυμα, εκτός από θρησκευτικό, και πάντα ενδιαφερόταν για το νόμο. Πρέπει να θυμόμαστε πως, όταν η ρωμαϊκή αυτοκρατορία κατέρρευσε στη Δύση και ήρθαν τα βαρβαρικά βασίλεια, οι ρωμαίοι άρχοντες χάθηκαν αλλά οι εκκλησιαστικοί άνδρες παρέμειναν, κι ήταν κι οι μόνοι με ρωμαϊκή μόρφωση. Οπότε, αυτοί χρησιμοποιήθηκαν από τους βάρβαρους βασιλείς για να εφαρμόσουν το νόμο. Έτσι, η Δυτική Εκκλησία «ανακατεύτηκε» με το νόμο. Τον βλέπεις το νόμο στη ρωμαιοκαθολική Εκκλησία: θέλει να είναι όλα νομικά κατοχυρωμένα. Στο Βυζάντιο -και είναι ενδιαφέρον πώς μετά την τουρκική κατάκτηση τα υποστρώματα παραμένουν- η Εκκλησία ενδιαφέρεται μόνον για τον Κανόνα, το νόμο των γραφών. Δεν έχει την επιθυμία να καθορίσει τα πάντα. Στις δυτικές Εκκλησίες που αποσχίστηκαν από τη ρωμαιοκαθολική, η ανάγκη του νόμου, του απόλυτου καθορισμού, έχει κληρονομηθεί. Έχει πολύ ενδιαφέρον να μελετήσει κανείς -και μελετώ εδώ και καιρό- το διάλογο ανάμεσα στην Αγγλικανική Εκκλησία του 17ου αιώνα και την Ορθόδοξη. Οι Αγγλικανοί ήταν ιδιαίτερα ανάστατοι διότι δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι πίστευαν οι Ορθόδοξοι σχετικά με την μεταβολή του οίνου και του άρτου σε αίμα και σώμα. Οι Ορθόδοξοι έλεγαν «είναι μυστήριο, που δεν μπορούμε να κατανοήσουμε. Πιστεύουμε ότι γίνεται, αλλά το πώς δεν το γνωρίζουμε». Οι Αγγλικανοί -όπως κι οι ρωμαιοκαθολικοί- ήθελαν μια καθαρή εξήγηση. Αυτή είναι η τυπική διαφορά των Εκκλησιών και γι΄ αυτό ακριβώς αγαπώ τους Ορθοδόξους.

Τι γνώμη έχετε για τους νεοέλληνες;

Υπάρχει ακόμη ζωντανή στο λαό αυτή η γρήγορη κατανόηση των πραγμάτων και των καταστάσεων. Υπάρχει έντονη επίσης, η άλλη ποιότητα των Βυζαντινών: η ζωηρή περιέργεια. Και οι νεοέλληνες έχουν, όπως είχαν κι οι Βυζαντινοί, αντίληψη της σημασίας τους στην ιστορία του πολιτισμού. Όλα αυτά δείχνουν μία ιστορική ενότητα, άλλωστε κανείς λαός δεν διατηρεί όλα τα χαρακτηριστικά του απείραχτα. Πολλά εξαρτώνται από τη γλώσσα, που είναι ο καλύτερος τρόπος συντήρησης της παράδοσης. Η γραμματεία του Βυζαντίου πληγώθηκε από τη σχέση της με την αρχαία γραμματεία. Ευτυχώς, οι νεοέλληνες έχουν τη δημοτική που επέτρεψε στην νεοελληνική γραμματεία να προχωρήσει, να εξελιχθεί μ' έναν τρόπο που οι βυζαντινοί δεν κατάφεραν, με εξαίρεση την κρητική λογοτεχνία και το Διγενή. Τα μεγάλα βυζαντινά αριστουργήματα ήταν μάλλον λαϊκά.

Το κείμενο είναι αποσπάσματα από τη συνέντευξη που δόθηκε από το σερ Στήβεν Ράνσιμαν, στον οικογενειακό του πύργο στη Σκωτίας,, το 1994, (ΕΤ3, Χ Αράπογλου , Λ Θωμά). http://www.apologitis.com/gr/ancient/Runciman.htm

Sir Steven Runciman Βυζαντινολόγος (1903-2000). Εγγονός μεγαλοεφοπλιστή και γιος πολιτικού. Σπούδασε στο Eton και στο Trinity College του Cambrίdge. Δίδαξε στο Cambrίdge από το 1927 έως το 1938 και παρέμεινε επίτιμος καθηγητής έως τον θάνατό του. Δίδαξε επίσης σε Πανεπιστήμια Ευρώπης και Αμερικής και στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης Βυζαντινή Ιστορία και Τέχνη. Υπηρέτησε σε διπλωματικές θέσεις (Σόφια, Κάιρο) και χρημάτισε αντιπρόσωπος του Βρετανικού Συμβουλίου στην Ελλάδα από το 1945 έως το 1947. Στο πέρασμα του από την Ελλάδα γνώρισε μεταξύ άλλων τον Σεφέρη και τον Σικελιανό. Υπήρξε πολυγραφότατος ιστορικός.

Άνθρωπος και με προσωπική εμπειρία ιστορικών στιγμών (φίλος με τον τελευταίο αυτοκράτορα της Κίνας, με τον όποιο έπαιζε ντουέτο στο πιάνο). Η ζωή του ήταν γεμάτη περιπέτειες είχε να διηγηθεί ιστορίες που μάγευαν τους συνομιλητές του. Ο Ράνσιμαν ήταν ένας από τους τελευταίους μεγάλους ιστορικούς της αφηγηματικής σχολής. Η ιστορία, για τον Ράνσιμαν, είναι η αφήγηση σημαντικών γεγονότων, σημαντικών θεσμών και σημαντικών ανθρώπων που άλλαξαν την ανθρώπινη μοίρα, με σκοπό τη βαθύτερη κατανόηση της ανθρωπότητας. Τα θέματα που διάλεγε ήταν μεγάλα: η Ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας υπό οθωμανική κατοχή, ο βυζαντινός πολιτισμός, η ιστορία των Σταυροφοριών. Ο ίδιος έλεγε ότι δεν πρέπει ο ιστορικός να πνίγεται σε λεπτομέρειες ή να περιορίζεται σ' αυτές. Παρ’ ότι η αφήγηση των γεγονότων στα έργα του Ράνσιμαν είναι λεπτομερής ποτέ δεν χάνεται μέσα στη λεπτομέρεια. Δουλειά του είναι να συνθέτει, να βλέπει, πέρα από τα συγκεκριμένα γεγονότα, τη μεγάλη και πολυσύνθετη εικόνα, τις ρίζες της στο παρελθόν, τη σημασία της για το μέλλον. Άλλες ιστορικές σχολές, η σχολή των Annales, η οικονομική σχολή, η στρουκτουραλιστική σχολή, η αποδομητική σχολή ήταν περισσότερο στη μόδα. Ο Ρανσιμαν επιλέγει την αφηγηματικό τρόπο. "Η καλή αφηγηματική ιστορία απαιτεί αφηγηματικό ταλέντο και ωραία γλώσσα τα οποία ο Ράνσιμαν κάνει σ’ όλη του τη ζωή με εξαιρετική επιτυχία..", λέει μεταξύ άλλων μια άλλη σημαντική βυζαντινολόγος η Αγγελική Λαίου για τον Ράνσιμαν.

http://www.myriobiblos.gr/texts/greek/laiou_runciman.html

Ιωάννης VIII Παλαιολόγος κατά την επίσκεψή στην Φεράρα

Jeff Koons - Δάκης Ιωάννου

2011-04-24T10:04:00.000-07:00

ΕΝΟΧΟ (GUILTY) κότερο

Guilty To κότερο του Δάκη Ιωάννου από τον Jeff Koons. Ένοχο διότι το παραπλανητικό ζωγραφικό κάλυμμα κατάφερε να αλλάξει το περιεχόμενο (μορφή του σκάφους); Ισως

Δάκης Ιωάννου ελληνοκύπιριος βιομήχανος, συλλέκτης τέχνης. Δραστηριοποιείται στις ξενοδοχειακές και κατασκευαστικές επιχειρήσεις, από τους μεγαλύτερους διανομείς Coca-Cola στην Ευρώπη. Θεωρείται από τους σημαντικότερους συλλέκτες της ευρωπαϊκής σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα. Είναι ιδρυτής του κέντρου σύγχρονης τέχνης ΔΕΣΤΕ.

Άρχισε να συλλέγει έργα τέχνης όταν είδε το "equilibrium" του Jeff Koons, το οποίο τον παρακίνησε να αγοράσει και να έκθεσει ο ίδιος την δικιά του τέχνη.

Ο Jeffrey "Jeff" Koons (1955) αμερικανός καλλιτέχνης. Οι κριτικοί εκφράζουν αντιφατικές απόψεις για τη δουλειά του. Μερικοί το βλέπουν ως πρωτοπορία, έργο μεγάλης ιστορικής σημασίας, άλλοι το απορρίπτουν ως "κιτς", χονδροειδές βασισμένο σε ένα κυνισμό αυτό-εμπορευματοποίησης. "Μεγάλη καλλιτεχνική στιγμή", ο γάμος του με την πορνοστάρ Illona Staller άλλως Τσιτσιολίνα.

Jeff Koons O Puppy στο Μουσείο Guggenheim του Bilbao

Jeff Koons Balloon Dog στις Βερσαλίες

Pina Bausch - Maurice Bejart - Δώρα Στράτου

2011-04-24T02:02:00.000-07:00

Ανήμερα της γιορτής χορεύουν

Φιλιππίνα Μπάους ή Pina Bausch (1940 - 2009)
Γερμανίδα χορεύτρια και χορογράφος

(video)

υπάρχουν κι' άλλοι

Maurice Bejart (1927 - 2007) Γάλλος χορογράφος

(video)
κι' άλλοι ακόμα

Ανώνυμος έλλην χορογράφος

(video)

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

2011-04-18T11:27:00.000-07:00

ο άνθρωπος που έλεγε ότι δεν είναι ποιητής

...φορούσε πουκάμισα φυλακής που έκανε παραγγελία επί χρόνια στην Αμερική. Ανάγκη στην αρχή, μόλις είχε απολυθεί από τον στρατό, τα χρήματα δεν περίσσευαν και οι γνωστοί τον απέφευγαν γιατί πήγαινε στα καλέσματα με το ίδιο πουκάμισο που ξέμεινε από τη στολή αγγαρείας.

Περίεργος, απόμακρος αν και πολύ ευγενικός, έλεγαν όσοι δεν καταλάβαιναν τις επιλογές του.

Οι συναυλίες γέμιζαν τις αίθουσες, όμως πολλοί δεν καταλάβαιναν γιατί αυτός ο χαμογελαστός μακρυμάλλης με την ωραία φωνή «φοράει πάντα τα ίδια», ακόμη... Φιλικός, καταδεκτικός μιλούσε σε όλους αλλά πάντα έβρισκε τρόπο να φεύγει πρώτος.

Δεν του πήγαινε οτιδήποτε ήταν έξω από τις δικές του συνήθειες. Διάλεγε αυτοελεγχόμενες συναυλίες στα δύσκολα νησιά στα οποία πήγαινε επί είκοσι και πλέον χρόνια..

...δεν ήθελε χορηγούς και κρατικούς προστάτες, φρόντιζε πάντα να έχει ανοιχτούς χώρους και τη «Λοξή φάλαγγα». Ιδιοι μουσικοί, φίλοι κολλητοί, επί τρεις δεκαετίες.

Μοναδική εξαίρεση ο «Κεραμεικός» όπου τον κάλεσε ο Διονύσης Σαββόπουλος το 2005. Ο πρώτος μεγάλος χώρος που εμφανίστηκε... «Νίκο, έλα σε παρακαλώ για ένα γρήγορο πέρασμα την εικόνα Ε», τον φώναξε εκείνο το βράδυ λίγες ημέρες πριν από την πρεμιέρα, στον γεμάτο από μουσικούς εξώστη. Ο Παπάζογλου χαμένος με τους ηλεκτρολόγους και τα καλώδια, αφήνει τη γωνία και το τσιγάρο που δεν αποχωριζόταν...

...ήταν ολιγαρκής και ευαίσθητος. Πιστός στην παρέα «η οικογένεια» έλεγε, στις θέσεις και τις αρχές του, τον τρόπο ζωής του. Στην Αθήνα έμενε πάντα στο ίδιο μικρό ξενοδοχείο στην Πλάκα, δεν εξέφραζε παράπονα, δεν του πήγαινε η μεγαλούπολη και οι συνήθειές της, η τηλεόραση, οι συνεντεύξεις.

Ηθελε τα ταξίδια, τις αγαπημένες του θάλασσες και τα νησιά, προπάντων τη Νίσυρο, το σκαρί του, το συνεταιρικό αεροπλανάκι (Τσέσνα) με τους φίλους που πιλοτάριζε κι ας είχε υψοφοβία, το κτήμα του με το περιβόλι και τα ζώα, τα άλογα, τη δημιουργία στο χειροποίητο «Αγροτικόν», το οποίο παραχωρούσε δωρεάν για ηχογραφήσεις όταν μυριζόταν παιδιά με αίσθημα και ταλέντο.

από την Καθημερινή του Πάσχα (Συκά Γ, 24 Απριλίου 2011)

ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

2011-04-15T23:46:00.000-07:00

κρυφό σχολειό και εντεταλμένες προκλήσεις

Δεν είναι όλα απόλυτα αποδείξιμα στην ιστορία. Καθημερινές πράξεις όπως το φαγητό, η τουαλέτα για παράδειγμα, συνάγονται από άλλα δεδομένα όπως τα μαγειρικά σκεύη, τις εγκαταστάσεις υγιεινής και τα λοιπά. Μερικά λοιπόν γεγονότα σε μεγάλο βαθμό αυτονόητα και καθημερινά δεν καταγράφονται. Ένα τέτοιο είναι ο παιδευτικός ρόλος της εκκλησίας στο Βυζάντιο και σ’ αυτό που άμεσα ακολούθησε, την τουρκοκρατία. Η μόνη κεντρική δομή που απέμεινε, η εκκλησία, προσπάθησε να συνεχίσει να κάνει αυτό που έκανε και μπορούσε να κάνει, όπως θα το έκανε κάθε άλλη δομή αν υπήρχε, να προσπαθεί να μορφώσει τον υπόδουλο Έλληνα.

Φαντάζεται κανείς τους μικρούς μαθητές με την τσάντα στους ώμους, να διαβαίνουν χαρούμενα τους δρόμους πηγαίνοντας στο σχολείο, επί τουρκοκρατίας;

Ούτε βέβαια να πηγαίνουν τοίχο τοίχο κοιτώντας πέρα δώθε προσεκτικά, υπό το σεληνόφως.

Ας ήμαστε λογικοί. Το να πηγαίνεις στο σχολείο για πέντε κολλυβογράμματα ήταν καλύτερα να μην φαίνεται, γίνονταν θα το λέγαμε «διακριτικά», αυτό είναι το Κρυφό Σχολείο, ένας συμβολισμός των υπόδουλων να μορφωθούν, ένας συμβολισμός αυτών που έχασαν την ελευθερία να την αποκτήσουν μέσα από την γνώση της παλιάς τους ταυτότητας. Απλά πράγματα ούτε μπουντρούμια ούτε καταπακτές.

Μπορεί κανείς να αναρωτηθεί πως ονομάζεται αν όχι πρόκληση (provoquer = προκαλώ, προβοκάτσια) στο να εμφανίσουν καθηγήτρια ανήμερα της εθνικής επετείου, στο εθνικό δίκτυο της τηλεόρασης στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων για να ομολογήσει ότι δεν έχουμε κανένα τεκμήριο για κάποιο «κρυφό σχολείο» και άρα επιστημονικά δεν μπορούμε να το αποδείξουμε και άρα δεν νομιμοποιούμαστε να το περιλαμβάνουμε στα δεδομένα περί την ταυτότητά μας ως λαός.

Πρόκληση είναι και κάτι άλλο ότι η εν λόγω κυρία ενώ από την θέση της (καθηγήτρια πανεπιστημίου), εμφανίζεται ως φορέας της ανώτατης διανόησης, από την άλλη για να μας πείσει για το ανυπόστατο του κρυφού σχολειού, υιοθετεί προβληματισμούς φοιτητριούλας στο πρώτο μάθημα μεθοδολογίας της ιστορίας. Μήπως η κυρία δεν ξέρει ότι πολύ πολύ συχνά στην ιστορία «συνάγουμε» και «συμπεραίνουμε».

Και τα περί κρυφού σχολειού μια από το χιλιάδες συνεπαγωγές είναι. Χρειάζεται να ομολογούμε τα αυτονόητα ή μήπως δεν ακούσατε ποτέ το άλλο με τον Φίλιππο στη Βεργίνα, για να μιλήσουμε για κάτι τρανταχτό. Ότι δηλαδή ποτέ δεν έχει βρεθεί γραπτή μαρτυρία ότι ο τάφος ανήκει σ’ αυτόν (άρα ιστορικά ειναι ψευδές ότι ανήκει σ’ αυτόν). Όλες όμως οι ενδείξεις ταυτίζονται με τα αποδεδειγμένα στο πρόσωπο του και η συνεπαγωγή ότι ανήκει σ’ αυτόν είναι συντριπτική, όπως και άλλες χιλιάδες.

Πρόκληση όμως είναι και κάτι άλλο, η πρόσκληση της κυρίας ανήμερα. Μια πρόσκληση στο εθνικό τηλεοπτικό δίκτυο δεν γίνεται αυθορμήτως. Δηλαδή σηκώνεστε και πάτε στο ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής επειδή νομίζετε ότι έχετε κάτι να πείτε και σας βγάζουν στο κεντρικό δελτίο των εννεά αφού σας μακιγιάρουν για να φαίνεστε καλά στα φώτα. Όχι κάποιοι αποφασίζουν για τα θέματα που θα ειπωθούν, κάποιοι αποφασίζουν για το αν θα πρέπει να υπάρχει προσκεκλημένος (αυτό γίνεται σπάνια, ιδιαίτερα στο δελτίο των εννέα), κάποιοι αποφασίζουν ποιος είναι αυτός που θα πάει (δηλαδή τι πρεσβεύει) και ύστερα του τηλεφωνούν και συμφωνούν κλπ κλπ

Άρα προγραμματισμένη η πρόκληση. Πρόκληση όμως γιατί, σε ένα ζήτημα που στο κάτω κάτω όλοι ξέρουν ότι είναι κυρίως συμβολικό; Μα ακριβώς γι’ αυτό, διότι είναι συμβολικό. Στο σύμβολο στόχευαν. Στόχευαν στην υπόσκαψη, στην αποδόμηση (όπως επιστημονικά το αποκαλεί αυτή η φράξια των ιστορικών) ενός συμβόλου, το Κρυφό Σχολειό.

…και για το άλλο, το απόλυτα συμβολικό, την ημερομηνία τις 25^ης Μαρτίου έγινε μνεία με τον ίδιο τρόπο. Τι αστειότητες, τι πρωτόλεια προπαγάνδα. Υπάρχει κάποιος Έλληνας που θεωρεί ότι η ημερομηνία δεν είναι συμβολική; Έπρεπε για τα ζητήματα μεθοδολογίας της ιστορίας να μιλήσουμε ανήμερα της εθνικής μας γιορτή, ίσα ίσα για να δημιουργούμε εντυπώσεις;

Ίσως στο τέλος οδηγηθούμε εκ των πραγμάτων στην πραγματική αναβάθμιση της παιδείας μας (όχι σ' αυτή που πάει να περάσει) ώστε οι απίστευτοι τέτοιου είδους, όταν εμφανίζονται να εκλαμβάνονται ως κωμικοί ηθοποιοί, η κοινωνία να τους αποδίδει τη σημασία της ασημαντότητας που τους αναλογεί αν ήδη δεν το κάνει.